Remont zabytkowej willi Kossaków w Krakowie dobiega końca. Zakończenie prac planowane jest na marzec lub kwiecień 2026 roku, a w odrestaurowanym budynku powstanie muzeum poświęcone słynnej rodzinie artystów. Stałą ekspozycję przygotuje Muzeum Krakowa.
- Remont zabytkowej willi Kossaków w Krakowie dobiega końca, a zakończenie prac planowane jest na marzec lub kwiecień 2026 roku, po czym w budynku powstanie muzeum poświęcone rodzinie Kossaków.
- Modernizacja obejmuje kompleksowe prace budowlane i konserwatorskie, a inwestycja kosztuje ponad 12,6 mln zł i jest finansowana przez miasto oraz Społeczny Komitet Odnowy Zabytków Krakowa.
- Po zakończeniu remontu willa przejdzie pod opiekę Muzeum Krakowa, które przygotuje stałą ekspozycję planowaną do otwarcia w 2027 roku.
- Po więcej aktualnych informacji zapraszamy na RMF24.pl.
W historycznym dworku trwają ostatnie prace wykończeniowe i odbiorowe. W ramach kompleksowego remontu zabezpieczono fundamenty, wymieniono stropy i parkiet, zainstalowano windę oraz przeprowadzono konserwację elementów architektonicznych, takich jak drzwi, schody, okna, ganek, boazeria, kominek i piece kaflowe. Zrewitalizowano także ogród. Prace prowadzi Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK, które zarządza obiektem od 2019 roku.
Po zakończeniu inwestycji willa przejdzie pod opiekę Muzeum Krakowa, które przygotuje wystawę poświęconą życiu i twórczości Kossaków. Otwarcie ekspozycji planowane jest na 2027 rok. Decyzję o przekazaniu obiektu podjął prezydent Krakowa Aleksander Miszalski, a odpowiednie zapisy znalazły się w nowym statucie Muzeum Krakowa, przyjętym przez Radę Miasta w grudniu ubiegłego roku.
Modernizacja willi, finansowana przez miasto i Społeczny Komitet Odnowy Zabytków Krakowa, kosztuje ponad 12,6 mln zł. Neogotycki dworek, zaprojektowany przez Karola Kremera w 1851 roku i przebudowany przez Tadeusza Stryjeńskiego w 1910 roku, od 1869 roku był domem Juliusza Kossaka i jego rodziny.
Przed II wojną światową willa była ważnym miejscem spotkań krakowskiej inteligencji i artystów.
Po wojnie groziła jej rozbiórka, której udało się zapobiec dzięki staraniom Magdaleny Samozwaniec i wsparciu znanych postaci życia kulturalnego - Jarosława Iwaszkiewicza, Melchiora Wańkowicza i Juliana Przybosia.
