Twierdza Srebrna Góra to największa górska warownia w Europie. Położona wśród malowniczych szczytów Sudetów, nigdy nie została zdobyta, a jej tajemnice i legendy przyciągają co roku tysiące odwiedzających.
- Srebrna Góra to największa górska forteca Europy, zbudowana w latach 1765-1777 na rozkaz Fryderyka II Wielkiego.
- Twierdza słynęła z nowoczesności i samowystarczalności - mogła pomieścić ponad 3700 żołnierzy i miała własne magazyny, studnie, szpital czy browar.
- Nie została nigdy zdobyta, nawet podczas oblężenia w 1807 roku, kiedy atakowały ją wojska pod dowództwem Hieronima Bonaparte.
- Po wycofaniu wojsk forteca stała się turystyczną atrakcją, a dzięki kolei i "zębatce" liczba odwiedzających szybko wzrosła.
Historia Srebrnej Góry sięga średniowiecza, kiedy to na tych terenach rozwijała się osada górnicza. Między XIV a XVI wiekiem wydobywano tu srebro, które zapewniało mieszkańcom dobrobyt i rozpoznawalność na mapie regionu. Z czasem jednak złoża uległy wyczerpaniu, a wydobycie przestało być opłacalne. Wówczas miejscowość musiała odnaleźć nową tożsamość.
Położenie Srebrnej Góry na pograniczu Gór Sowich i Bardzkich okazało się idealne dla celów militarnych. W drugiej połowie XVIII wieku, z rozkazu króla Prus Fryderyka II Wielkiego, rozpoczęto budowę potężnej twierdzy mającej chronić strategiczne granice państwa.
Twierdza Srebrna Góra powstawała w latach 1765-1777 i od początku wyróżniała się nowoczesnością oraz skalą przedsięwzięcia. Jej centralnym punktem jest Donjon - masywny, wielokondygnacyjny bastion, który do dziś budzi podziw zwiedzających. To właśnie tutaj, w 151 pomieszczeniach fortecznych rozmieszczonych na trzech poziomach, mogło przebywać nawet 3756 żołnierzy.
Twierdza była samowystarczalna - posiadała magazyny żywności, prochownie, zbrojownię, studnie, szpital, piekarnię, a nawet browar. W litej skale wydrążono dziewięć studni o łącznej głębokości prawie 480 metrów, co zapewniało niezależność od zewnętrznych źródeł wody nawet podczas długotrwałego oblężenia.
Cały zespół fortyfikacji zajmuje powierzchnię aż 106 hektarów i składa się z kilku fortów górujących nad okolicą. Konstrukcja była tak solidna, że mimo prób zdobycia, nigdy nie została pokonana przez wroga.
Chrzest bojowy twierdza przeszła w 1807 roku, kiedy to w czasie wojny prusko-francuskiej została zaatakowana przez wojska bawarskie i wirtemberskie pod dowództwem Hieronima Bonaparte. Mimo intensywnych walk, warownia nie została zdobyta, a oblężenie zakończyło się pokojem zawartym w Tylży.
Od tego czasu twierdza nie była już poważnie atakowana, a jej potężne mury i umocnienia przeszły do legendy jako niezdobyte.
W 1867 roku wojsko opuściło fortyfikacje, kończąc tym samym jej militarną historię.
Po wycofaniu garnizonu życie w Srebrnej Górze zaczęło się zmieniać. Mieszkańcy musieli poszukać nowych źródeł dochodu, co zaowocowało rozwojem przemysłu - powstały przędzalnie, garbarnie, fabryki zegarków i zakłady metalowe. Same fortyfikacje służyły jako poligon doświadczalny dla artylerii i materiałów wybuchowych.
Wraz z rozwojem kolei, pod koniec XIX wieku Srebrna Góra stała się popularnym celem turystycznym. Otwarcie Kolei Sowiogórskiej i słynnej "srebrnogórskiej zębatki" umożliwiło łatwiejszy dostęp do twierdzy, a liczba odwiedzających zaczęła gwałtownie rosnąć.
Dziś Twierdza Srebrna Góra to jeden z najważniejszych zabytków Dolnego Śląska i unikat na skalę europejską. Potężne mury, rozległość całego zespołu i malownicze położenie sprawiają, że jest to obowiązkowy punkt na mapie każdego turysty.
