Firma SpaceX przeprowadziła pierwszy lot testowy swojej najnowszej kapsuły Starfall, przeznaczonej do transportu ładunków na orbitę i z powrotem. Rakieta Falcon 9 z kapsułą na pokładzie wystartowała z kompleksu SLC-40 na terenie Cape Canaveral Space Force Station na Florydzie przed godz. 13 czasu polskiego. Ten lot otwiera nowy rozdział w rozwoju technologii powrotu ładunków z orbity na Ziemię.
- Więcej informacji z Polski i świata znajdziesz na RMF24.pl.
Starfall to zaawansowana kapsuła transportowa, zaprojektowana z myślą o wynoszeniu ładunków na niską orbitę okołoziemską (LEO) oraz ich bezpiecznym powrocie na Ziemię. Starfall nie jest przystosowana do przewozu ludzi. Jej głównym zadaniem jest transport materiałów wymagających odzyskania po pobycie w przestrzeni kosmicznej, mogą to być próbki farmaceutyczne, produkty powstałe w wyniku produkcji orbitalnej czy inne cenne ładunki badawcze.
Kapsuła Starfall wyróżnia się rozmiarami i możliwościami. Jej średnica wynosi 3,1 metra, wysokość 0,75 metra, a maksymalna masa ładunku to aż 1000 kg. Jak pisze portal space.com, wykorzystywane już przez firmę Varda Space do transportu ładunków U.S. Air Force kapsuły serii W mają średnicę zaledwie 0,9 metra i mogą zabrać na pokład ładunek o masie do 300 kg. Starfall jest więc ponad trzykrotnie większa i oferuje znacznie większą pojemność transportową.
Starfall składa się z dwóch głównych sekcji. Górna część służy do przechowywania ładunku oraz mieści systemy kontroli orientacji. Dolna część to osłona termiczna wykonana z włókna węglowego, która chroni kapsułę podczas wejścia w atmosferę ziemską. W tej sekcji znajduje się również zbiornik ze sprężonym gazem, wykorzystywanym do manewrowania kapsułą podczas powrotu, odrzucania osłony termicznej oraz uruchamiania spadochronów.
Starfall nie ma własnego napędu orbitalnego, co oznacza, że nie jest w stanie samodzielnie zejść z orbity. Za deorbitację kapsuły podczas misji testowej odpowiadał drugi stopień rakiety Falcon 9, który odpowiednio skierował kapsułę na trajektorię powrotną do atmosfery ziemskiej.
Projektanci kapsuły Starfall położyli duży nacisk na bezpieczeństwo i minimalizację wpływu na środowisko. Do kontroli orientacji wykorzystywany jest wyłącznie niepalny, obojętny azot, a kapsuła nie zawiera żadnych ciekłych paliw ani substancji niebezpiecznych. Wszystkie systemy ciśnieniowe są odpowietrzane przed wodowaniem, co eliminuje ryzyko zanieczyszczenia oceanu.
Starfall została zaprojektowana z myślą o powrocie na Ziemię i wodowaniu w wyznaczonym obszarze Oceanu Spokojnego, około 1300 km na zachód od wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Dokładny czas pozostania kapsuły na orbicie podczas tej pierwszej misji nie został ujawniony. SpaceX nie transmitował również obrazu z drugiego stopnia rakiety po oddzieleniu kapsuły. Wiadomo jednak, że po zakończeniu misji kapsuła miała wylądować w wyznaczonej strefie na Pacyfiku.
SpaceX planuje kolejne testy kapsuły Starfall, zarówno na trajektoriach suborbitalnych, jak i podczas dłuższych pobytów na orbicie. Nowa technologia ma szansę zrewolucjonizować transport ładunków pomiędzy Ziemią a przestrzenią kosmiczną, umożliwiając szybki i bezpieczny powrót cennych materiałów do laboratoriów na Ziemi. Rozwój tego typu kapsuł może przyczynić się do dynamicznego rozwoju przemysłu kosmicznego, zwłaszcza w dziedzinie produkcji orbitalnej i badań naukowych wymagających analiz próbek po powrocie z orbity.
