Nie żyje Halina Kowalska, aktorka filmowa i teatralna, znana z kultowych komedii z czasów PRL-u, m.in. "Nie lubię poniedziałku", "Nie ma róży bez ognia" czy "Alternatywy 4". Informację o jej śmierci przekazała Fundacja Artystów Weteranów Scen Polskich, której była podopieczną. "Z wielkim żalem żegnamy ikonę polskiego kina" - czytamy. Miała 84 lata.
- Najnowsze informacje z kraju i ze świata znajdziesz na RMF24.pl. Bądź na bieżąco.
Halina Kowalska zmarła w czwartek 19 marca. Popularność przyniosły jej role w takich komediach jak "Nie lubię poniedziałku", "Nie ma róży bez ognia", "Sanatorium pod klepsydrą" czy "Alternatywy 4".
Ostatnie lata życia spędziła w Skolimowie. O jej śmierci poinformowała Fundacja Artystów Weteranów Scen Polskich.
"Z wielkim żalem żegnamy ikonę polskiego kina, podopieczną Fundacji Fundacja Artystów Weteranów Scen Polskich, zmarłą wczoraj Halinę Kowalską. Po twórczym życiu, spokojnej zaopiekowanej starości, dołączyła do swojego kochanego męża Włodka Nowaka. Cześć Jej pamięci!" - można przeczytać we wpisie fundacji.
Swoją przygodę z aktorstwem rozpoczęła w amatorskim teatrze łódzkiego domu kultury. Na trzecim roku studiów w łódzkiej filmówce (ukończyła ją w 1966 roku) wystąpiła w monodramie "Podróż do zielonych cieni" w reżyserii Natalii Szydłowskiej.
W 1964 roku została aktorką Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, gdzie zagrała m.in. Helenę w "Troilusie" i "Kresydzie", Monikę Stettler w "Fizykach", Zerzabellę w "Paradach" oraz Polly w "Operze za trzy grosze". Za tytułową rolę w "Romeo i Julii" otrzymała w 1967 nagrodę SPATiF-u dla młodych aktorów na 7. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych.
Po odejściu z kaliskiego teatru występowała m.in. we Wrocławiu i w warszawskim Teatrze Komedia, współpracując też z Teatrem Telewizji. W 1974 przeszła do Teatru Kwadrat w Warszawie, gdzie zagrała m.in. w sztukach "Wielki Jerry" czy "Król". Pod koniec lat 80. odeszła z teatru, tłumacząc to zmęczeniem i solidarnością z mężem, który skonfliktował się z nowym dyrektorem Edmundem Karwańskim.
W filmie Halina Kowalska zadebiutowała w 1963 w komedii "Kryptonim Nektar" Leona Jeannota. W kolejnych latach zagrała m.in. w "Drewnianym różańcu" (1964), "Beacie" (1964), serialu "Do przerwy 0:1" (1969), filmach telewizyjnych "Dom" (1970) i "Kardiogram" (1971).
W latach 70. Kowalska występowała w takich produkcjach jak "Nie lubię poniedziałku" (1971) i "Sanatorium pod Klepsydrą" (1973) - z tym tytułem reprezentowała Polskę na Festiwalu Filmowym w Cannes. W kolejnych latach zagrała m.in. w "Jak to się robi" (1973), "Nie ma róży bez ognia" (1974), "Obrazkach z życia" (1976) oraz "Wśród nocnej ciszy" (1978). Za sprawą śmiałych scen m.in. w "Nie lubię poniedziałku" zyskała miano seksbomby PRL-u.
Telewizyjną popularność przyniosły jej role w programach Janusza Rzeszewskiego "Bajka dla dorosłych" i "Dobranocka dla dorosłych", a także w serialach "Alternatywy 4" (1986) i "W labiryncie" (1989) i "Czterdziestolatek. 20 lat później" (1993). Po dłuższej przerwie powróciła w 2009 w serialu "Samo życie".
