Po czterech dekadach przerwy, jeden z najbardziej fascynujących eksponatów Biblioteki Kórnickiej – tzw. "róg jednorożca" - wraca na ekspozycję. To niezwykły przedmiot, który przez wieki budził wyobraźnię możnowładców i kolekcjonerów, a dziś stanowi nie tylko cenny zabytek, ale i świadectwo niezwykłej historii polskiej kultury.
- Po 40 latach przerwy w Bibliotece Kórnickiej pod Poznaniem znów można zobaczyć słynny "róg jednorożca".
- Ten unikatowy eksponat, będący w zbiorach od XVII wieku, przez wieki był uważany za relikwię o niezwykłych właściwościach leczniczych.
- Zamek w Kórniku, gdzie mieści się biblioteka, to jeden z najstarszych i najlepiej zachowanych obiektów w Polsce, z historią sięgającą 1426 roku.
- Chcesz poznać fascynującą historię "rogu jednorożca" i odkryć więcej skarbów ukrytych w murach kórnickiego zamku? Sprawdź pełen artykuł!
Po 40 latach przerwy w murach Biblioteki Kórnickiej pod Poznaniem ponownie będzie można podziwiać jeden z najbardziej tajemniczych i cennych eksponatów - tzw. "róg jednorożca". Ten imponujący, ponad dwumetrowy obiekt przez setki lat był symbolem potęgi, szczęścia i niezwykłości.
Pierwsza wzmianka w zapisach pochodzi z 1700 roku. Ten róg jednorożca był przekazywany z pokolenia na pokolenie jako ten symbol potęgi, szczęścia. Przez wiele, wiele wieków uważano też, że symbolizował on Chrystusa. Niektórzy uważali, że to był tak zwany lek na wszystko - podkreśla w rozmowie z RMF FM wyjątkowość eksponatu Małgorzata Potocka z Biblioteki Kórnickiej.
Choć przez wieki uznawano go za magiczny artefakt zdolny leczyć wszelkie choroby, dziś wiadomo, że "róg jednorożca" to w rzeczywistości kieł narwala - morskiego ssaka, którego kły przez setki lat uchodziły za relikwie o niezwykłych właściwościach. Imponujący, biały, spiralnie skręcony kieł o długości ponad dwóch metrów przez długi czas był obiektem pożądania wśród rodów arystokratycznych całej Europy.
Wyjątkowy "róg" znajduje się w zbiorach Biblioteki Kórnickiej już od XVII wieku, kiedy to trafił do kolekcji rodu Działyńskich. Przez lata był przewożony między siedzibami, a nawet służył jako zastaw za długi - w 1721 roku znalazł się w Piotrkowie Trybunalskim. Ostatecznie w 1826 roku trafił do Kórnika, gdzie od 1861 roku był wystawiany w zamkowej Sali Mauretańskiej.
Biblioteka Kórnicka, działająca w zamku w Kórniku od 1826 roku, to prawdziwa skarbnica polskiego dziedzictwa kulturowego. Jej zbiory obejmują około 450 tysięcy obiektów, w tym 40 tysięcy starych druków i 15 tysięcy rękopisów. Wśród nich znajdują się unikatowe egzemplarze dzieł Jana Kochanowskiego, Mikołaja Reja, Mikołaja Sępa Szarzyńskiego oraz odpisy kronik Wincentego Kadłubka i Długosza. Szczególne miejsce w zbiorach zajmuje leszczyński księgozbiór braci czeskich, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, oraz wyjątkowa kolekcja akt dotyczących procesu o Morskie Oko.
Dzięki unikatowej kolekcji, Biblioteka Kórnicka zaliczana jest do najważniejszych polskich instytucji naukowych i kulturalnych. Jej zasoby są regularnie wykorzystywane przez badaczy z kraju i zagranicy. Wśród przechowywanych tu skarbów znajdują się autografy dzieł Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Cypriana Kamila Norwida, jak również rękopisy i listy Tadeusza Kościuszki, Napoleona oraz innych wybitnych postaci.
Sam zamek, będący siedzibą Biblioteki, jest jednym z najstarszych i najlepiej zachowanych obiektów tego typu w Polsce. Najstarszy zachowany dokument dotyczący zamku pochodzi z 1426 roku, a przez wieki obiekt był wielokrotnie przebudowywany, zachowując jednak swój oryginalny charakter.
