Na ekspozycji zaprezentowanych zostanie ponad 20 kostiumów pochodzących z różnych przedstawień płockiego teatru. Wśród nich znajdą się najstarsze stroje z premierowego spektaklu "Krakowiacy i górale", którym w 1975 roku oficjalnie zainaugurowano działalność teatru. Pokazane zostaną także kostiumy z inscenizacji klasycznych dzieł, takich jak "Balladyna", "Miarka za miarkę" czy "Hamlet", a także bajkowe stroje z przedstawień "Pchła szachrajka" i "Konik garbusek". Nie zabraknie również kostiumów ze spektakli opartych na tekstach patrona sceny - Jerzego Szaniawskiego (1886-1970), znanego dramatopisarza, autora słuchowisk radiowych i felietonisty.
Organizatorzy podkreślają, że wystawa to nie tylko prezentacja pięknych materiałów, krojów i barw, ale także fragment tożsamości teatru, zapisany w tkaninach, szwach i scenicznych historiach. Wernisaż odbędzie się 27 września o godzinie 17:00. Ekspozycja powstała z inicjatywy scenografa Krzysztofa Małachowskiego, a każdy z prezentowanych kostiumów jest świadectwem kunsztu artystycznego, teatralnego rzemiosła i wyobraźni twórców.
Wystawa została przygotowana w ramach obchodów jubileuszu 50-lecia Teatru Dramatycznego w Płocku, a honorowy patronat nad wydarzeniem objął marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik.
Historia płockiego teatru sięga końca 1974 roku, kiedy to odbyła się nieoficjalna premiera "Romea i Julii" w reżyserii Grzegorza Mrówczyńskiego. Oficjalna działalność rozpoczęła się w 1975 roku, a rodzicami chrzestnymi teatru zostali wybitni aktorzy Ryszarda Hanin i Tadeusz Łomnicki.
Obecnie teatr dysponuje trzema scenami: dużą (402 miejsca), kameralną (92 miejsca) i salą "Piekiełko" (60 miejsc). W budynku znajdują się także sala baletowa, garderoby, pracownie krawieckie i modelatorsko-plastyczna, studio nagrań, pralnia oraz magazyny kostiumów i rekwizytów. Obiekt jest w pełni przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych.
Warto dodać, że pierwszą płocką sceną był Teatr Miejski, utworzony w 1812 roku w dawnym kościele św. Trójcy, który działał do 1940 roku. Budynek ten został zburzony przez Niemców podczas II wojny światowej, a jego makietę odsłonięto w 2016 roku w pobliżu dawnej lokalizacji, upamiętniając jedną z najstarszych stałych placówek kulturalnych tego typu w Polsce.
