Odkrycie wyrafinowanych narzędzi z epoki lodowcowej w Chinach potwierdza powiedzenie, że potrzeba jest matką wynalazków. Najnowsze badania archeologiczne prowadzone w środkowych Chinach pod kierunkiem badaczy z Shandong University pokazują zdolności adaptacyjne i kreatywność pradawnych ludzi żyjących w wyjątkowo trudnych warunkach klimatycznych. Analiza kryształów powstałych wewnątrz prehistorycznej kości pozwoliła zrewidować dotychczasowe szacunki wieku stanowiska archeologicznego Lingjing. Obecne wyniki sugerują, że zaawansowane narzędzia kamienne były wytwarzane tam przez ludzi aż 146 tysięcy lat temu, w samym środku surowej epoki lodowcowej, a nie jak do tej pory przypuszczano - okresie ocieplenia 20 tysięcy lat później.
- Najnowsze badania wykazały, że zaawansowane narzędzia kamienne w Lingjing w Chinach były wytwarzane już 146 tysięcy lat temu, w środku epoki lodowcowej.
- Odkrycie potwierdza, że trudne warunki klimatyczne sprzyjały innowacyjności i kreatywności pradawnych ludzi, którzy wykazywali zaawansowane umiejętności technologiczne i adaptacyjne.
- Znaleziska podważają wcześniejsze przekonania o niższym poziomie rozwoju technologicznego w Azji Wschodniej w plejstocenie, ukazując, że tamtejsze społeczności dorównywały osiągnięciom Europy i Afryki.
- Więcej ważnych informacji z Polski i ze świata znajdziesz na stronie głównej RMF24.pl.
Przez ponad dekadę archeolodzy prowadzili wykopaliska na stanowisku Lingjing, gdzie natrafiono na liczne szczątki zwierząt oraz skomplikowane narzędzia kamienne. Przełom w badaniach nastąpił, gdy w jednej z kości - żebrze zwierzęcia przypominającego jelenia - odkryto błyszczące kryształy kalcytu. Te naturalne formacje, zawierające śladowe ilości uranu, pozwoliły naukowcom na precyzyjne określenie wieku kości poprzez analizę proporcji uranu do toru, powstającego w wyniku rozpadu promieniotwórczego.
Dotychczas sądzono, że narzędzia z Lingjing mają nie więcej niż 126 tysięcy lat i powstały w cieplejszym, bardziej sprzyjającym okresie klimatycznym. Nowe datowanie przesuwa ten wiek o około 20 tysięcy lat wstecz, umieszczając działalność pradawnych ludzi w czasie epoki lodowcowej. To odkrycie podważa dotychczasowe przekonania, że kreatywność i innowacyjność rozkwitały w okresach dobrobytu i łagodnego klimatu. Wydaje się, że właśnie trudniejsze czasy sprzyjały dobrym pomysłom.
Stanowisko Lingjing zamieszkiwane było przez przedstawicieli gatunku Homo juluensis – bliskich krewnych współczesnego człowieka, którzy wykazywali unikatową mozaikę cech. Ich czaszki charakteryzowały się dużą pojemnością mózgu, a w budowie anatomicznej widoczne były zarówno cechy archaicznych ludzi z Azji Wschodniej, jak i neandertalczyków z Europy. Najnowsze badania sugerują, że Homo juluensis mógł wchodzić w interakcje z przodkami Homo sapiens.
Przez lata panowało przekonanie, że ludzie zamieszkujący wschodnią Azję w środkowym plejstocenie (300–120 tysięcy lat temu) nie osiągnęli takiego poziomu zaawansowania technologicznego, jak ich odpowiednicy w Europie czy Afryce. Jednak narzędzia odkryte w Lingjing świadczą o czymś zupełnie przeciwnym.
Wśród znalezisk dominują dyskowate rdzenie kamienne, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się proste. Szczegółowa analiza wykazała jednak, że ich produkcja wymagała precyzji, planowania i głębokiej znajomości właściwości kamienia. Pradawni rzemieślnicy uderzali mniejszymi kamieniami w większe rdzenie, uzyskując ostre krawędzie. Niektóre rdzenie były obrabiane równomiernie po obu stronach, inne zaś wykorzystywały jedną stronę jako powierzchnię do uderzeń, a drugą do formowania ostrych krawędzi.
Takie podejście do produkcji narzędzi świadczy o zaawansowanym myśleniu przestrzennym i umiejętności zarządzania surowcem w trzech wymiarach. Asymetryczne rdzenie pokazują, że pradawni ludzie nie działali przypadkowo, lecz stosowali przemyślaną strategię, przypominającą technologie znane z Afryki i Europy środkowego paleolitu, często kojarzone z neandertalczykami.
Opisane w "Journal of Human Evolution" odkrycie, że narzędzia te powstały w okresie surowej epoki lodowcowej, zmienia dotychczasowe spojrzenie na rozwój ludzkiej kreatywności. Zamiast być luksusem czasów dobrobytu, innowacyjność okazała się koniecznością w obliczu ekstremalnych warunków środowiskowych. Pradawni mieszkańcy Lingjing musieli wykazać się pomysłowością i zdolnością adaptacji, aby przetrwać w świecie, gdzie zdobycie pożywienia i schronienia wymagało nieustannego wysiłku.
