Jestem pewien, że Finlandia i Szwecja otrzymają silne wsparcie ze strony wszystkich państw członkowskich UE, bo wzmacnia to naszą jedność i sprawia, że jesteśmy silniejsi. I jest to przeciwieństwo tego, co chciał osiągnąć Putin. Próbował powstrzymać rozwój NATO u granic Rosji, a teraz dzieje się coś odwrotnego. Uważam, że to bardzo dobra wiadomość dla Unii Europejskiej, ponieważ nas wzmacnia i daje większe możliwości reagowania na zagrożenia - zadeklarował Borrell w Brukseli przed rozpoczęciem spotkania unijnych ministrów obrony.
We wtorek szefowa dyplomacji Szwecji Ann Linde podpisała wniosek o wstąpienie kraju do NATO. Dokument ma zostać wysłany do Brukseli, gdzie mieści się kwatera główna Sojuszu Północnoatlantyckiego, wspólnie z Finlandią.
Robimy to, co najlepsze dla naszego kraju - skomentowała Linde po podpisaniu dokumentu.
Procedurę transmitowała na żywo szwedzka telewizja publiczna SVT, nazywając złożenie podpisu pod wnioskiem Szwecji do NATO "historyczną chwilą".
Dokument ma zostać złożony wspólnie z Finlandią, której parlament kontynuuje we wtorek debatę w tej sprawie. Tego samego dnia dwudniową wizytę w Sztokholmie rozpoczyna prezydent Finlandii Sauli Niinisto. Oczekuje się, że po decyzji fińskiego parlamentu Niinisto zatwierdzi na odległość wniosek Finlandii o wejście do NATO.
W poniedziałek prezydent Turcji Recep Tayyip Erdogan powtórzył, że Turcja nie poprze kandydatury Finlandii i Szwecji do NATO. To jego kolejna deklaracja, która może utrudnić drogę państw skandynawskich do Sojuszu.
Dodatkowo Erdogan przekazał delegacjom Finlandii i Szwecji, które się wybierały do Turcji na rozmowy w tej sprawie, żeby "się nie kłopotały".
To kolejny taki głos Erdogana. Już w piątek turecki prezydent deklarował podobne stanowisko. Śledzimy rozwój sytuacji w Szwecji i w Finlandii i nie mamy pozytywnego spojrzenia - stwierdził. Ponadto kraje skandynawskie są domem dla wielu organizacji terrorystycznych. Niektóre z nich zasiadają nawet w parlamentach. Nie możemy tego popierać - dodał.
Turcja jest członkiem Sojuszu od 1952 roku. Jej zgoda jest niezbędna, bo na przyjęcie nowych państw muszą zgodzić się wszyscy członkowie sojuszu.