Zbigniew Czapski-Kłoda przez dekady był jedną z najważniejszych postaci polskiej sceny baletowej. Ukończył Państwową Szkołę Baletową im. Romana Turczynowicza w Warszawie, a z Teatrem Wielkim – Operą Narodową związany był od 1987 roku. Najpierw występował jako artysta tancerz, a w latach 1996–2019 pełnił funkcję koryfeja. Przez lata współtworzył historię i życie artystyczne warszawskiego baletu.
W latach 1990–1995 Zbigniew Czapski-Kłoda występował jako solista w Theater und Philharmonie Essen (TUP) w Niemczech. Współpracował z najwybitniejszymi choreografami światowej sławy, takimi jak Maurice Béjart, Glen Tetley, Hans van Manen, Rudi van Dantzig, Ohad Naharin, Jiří Kylián, Mats Ek, Krzysztof Pastor czy Emil Wesołowski.
W latach 2020–2021 pełnił funkcję kierownika baletu w Operze na Zamku w Szczecinie. W ostatnich latach swojej kariery zawodowej pracował w pionie administracyjnym Teatru Wielkiego, pozostając aktywnym członkiem teatralnej społeczności.
Jak podkreślają współpracownicy, „zawsze znajdował czas dla koleżanek i kolegów, chętnie służąc im radą i wsparciem. Wspominamy go jako osobę niezwykle pomocną i życzliwą, pełną pozytywnego nastawienia”.
Czapski-Kłoda wyróżniał się jako tancerz charakterystyczny, tworząc na scenie wiele wyrazistych ról. Wśród nich znalazły się m.in. Drosselmeyer w „Dziadku do orzechów” w choreografii Andrzeja Glegolskiego, Hrabia – ojciec Julii w „Pannie Julii” Birgit Cullberg, Radża w „Bajaderze” Natalii Makarowej, Ojciec Panny Młodej w „The Bridges of Time” Jiříego Kyliána, Stary Żołnierz w „Zielonym stole” Kurta Joossa, Karczmarz i Ksiądz w „Poskromieniu złośnicy” Johna Cranki oraz Marszałek Dworu w „Jeziorze łabędzim” w wersji Krzysztofa Pastora.
W ostatnim okresie życia artysta zmagał się z chorobą nowotworową.