Rosja kontynuuje rozbudowę swojego potencjału militarnego na arktycznym Półwyspie Kolskim - alarmuje norweski minister obrony Tore Sandvik. Region ten, kluczowy dla rosyjskiej strategii wojskowej, staje się jednym z najbardziej zmilitaryzowanych obszarów na świecie.

  • Półwysep Kolski to superważny i bardzo zmilitaryzowany region w Rosji, leżący za kołem podbiegunowym, blisko Norwegii i Finlandii. 
  • Rosja ma tam ogromny potencjał militarny, w tym około 2/3 swojego nuklearnego arsenału drugiego uderzenia oraz strategiczne okręty podwodne Floty Północnej. 
  • Pomimo problemów na froncie i trudności gospodarczych, Moskwa nie tylko utrzymuje, ale i wzmacnia swoją obecność wojskową na Półwyspie Kolskim.
  • Po więcej aktualnych informacji zapraszamy do RMF24.pl

Półwysep Kolski, położony za kołem podbiegunowym, graniczy z Norwegią i Finlandią. Od lat region ten jest miejscem wydobycia metali nieżelaznych i pierwiastków ziem rzadkich, ale jego znaczenie militarne jest równie istotne. Znajdują się tam co najmniej trzy bazy lotnicze, a Siewieromorsk pełni funkcję głównej bazy Floty Północnej rosyjskiej marynarki wojennej.

Według ekspertów cytowanych przez kanadyjskiego nadawcę CBC, koncentracja potencjału militarnego na Półwyspie Kolskim może być większa niż w jakimkolwiek innym regionie świata. 

Rosja rozmieściła tam około dwóch trzecich swojego potencjału nuklearnego drugiego uderzenia, czyli zdolności do odpowiedzi na atak jądrowy własnym arsenałem. Sześć z dwunastu strategicznych okrętów podwodnych o napędzie nuklearnym stacjonuje w pobliżu Półwyspu Kolskiego, a pozostałe na Kamczatce.

Rosja wzmacnia obecność na Półwyspie Kolskim

Podczas środowej rozmowy z mediami, Tore Sandvik podkreślił, że Moskwa nie tylko utrzymuje, ale wręcz wzmacnia obecność wojskową na Półwyspie Kolskim, mimo ponoszonych strat na froncie i trudnej sytuacji gospodarczej. Minister, cytowany przez agencję Reutera, zwrócił uwagę na rosnącą współpracę Rosji z Chinami, co - jego zdaniem - stanowi poważne wyzwanie dla bezpieczeństwa NATO.

Dla rosyjskiej Floty Północnej Morze Barentsa stanowi jedyną drogę wyjścia na otwarty Ocean Atlantycki. Prowadzi ona przez tzw. przesmyk GIUK - obszar morski między Grenlandią, Islandią i Wielką Brytanią, który od dekad ma strategiczne znaczenie dla bezpieczeństwa Europy i NATO.

Półwysep Kolski to rozległy półwysep położony w północno-zachodniej Rosji, za kołem podbiegunowym, w obwodzie murmańskim. Graniczy z Morzem Barentsa na północy i Morzem Białym na południu, a jego zachodnia granica przebiega w pobliżu Norwegii i Finlandii.