Marcin zszedł do bazy. Przekazał zupełnie inną wersję wydarzeń, niż te, które docierały do Polski. To nie on spadł do kuluaru, jak wcześniej wynikało z SMS-a, a Hajzer - powiedział Wielicki. Bardzo zależało nam na tym, żeby to usłyszeć z ust jego partnera, a nie z ust uczestników innych wypraw, które pośredniczyły w komunikacji z krajem. Mieliśmy rozmowę z Marcinem, gdy dotarł do bazy. Ja go pierwszy zapytałem o to, czy widział Artura, czy był przy nim. Powiedział: "Tak, byłem przy nim. Nie żyje". To była taka najważniejsza informacja - dodał.
Z Kaczkanem przez telefon satelitarny rozmawiał też himalaista i przyjaciel Hajzera Janusz Majer. W pewnym momencie zobaczył spadające ciało obok siebie. Gdy zszedł na sam dół kuluaru japońskiego, znalazł ciało Artura i stwierdził zgon - powiedział naszemu reporterowi. To pewna informacja - dodał.
Przebieg wydarzeń przekazany dziś przez Kaczkana różni się od pierwszych doniesień. Wracając do tego dnia, niedzieli, gdy schodzili z obozu trzeciego do drugiego - dostaliśmy SMS od Artura, że Marcin spadł w kuluar japoński. Marcin natomiast mówi, że w ogóle się nie obsunął, ani nie spadał. Cały czas wchodził regularnie - wyjaśnił Majer. Twierdzi, że może Arturowi się to tylko wydawało, bo była zła widoczność. Wiał silny wiatr od dołu, miotając śniegiem i może Artur nie dojrzał dobrze tej sytuacji, że napisał tego SMS-a. Marcin, schodząc jako pierwszy, cały czas widział Artura schodzącego nad sobą. W pewnym okresie przestał go widzieć, nie było wzrokowej łączność. Zaczekał chwilę i gdy znów zobaczył Artura schodzącego, to sam zaczął schodzić dalej - dodał.
Cały kuluar był zaporęczowany. Oni wykorzystali na to poręczowanie stare liny, które już tam wcześniej wisiały. Może wcześniej był niedowiązany jakiś koniec tej liny i Artur po prostu zjechał. Jeszcze szczegółowo na ten temat nie rozmawialiśmy - podkreślił.
Jak mówił wczoraj Majer, Hajzer i Kaczkan w niedzielę rano rozpoczęli atak na szczyt, startując z obozu trzeciego. Dotarli do wysokości 7600 metrów. Zawrócili jednak z powodu silnego wiatru. Z trzeciego obozu połączyli się z bazą i rozmawiali ze swoim kucharzem przez radiotelefon. Podjęli decyzję o zejściu do obozu drugiego. SMS o upadku Kaczkana z kuluaru japońskiego miał zostać wysłany z telefonu Hajzera o godz. 11.
W związku z brakiem kontaktu z oboma Polakami, w nocy z niedzieli na poniedziałek rozpoczęto akcję poszukiwawczą. Z powodu silnych opadów śniegu i złej widoczności dopiero we wtorek Rosjanom, którzy wyszli z obozu pierwszego, udało się natomiast dotrzeć do obozu drugiego. Znaleźli w nim Kaczkana, który poinformował ich i Thomasa Laemmle, kierownika niemieckiej wyprawy kierującego akcją w bazie, że Hajzer nie żyje.
Laemmle wyruszył dzisiaj w kierunku obozu drugiego. Kaczkan rozpoczął natomiast wczoraj zejście z "dwójki" z członkami wyprawy rosyjskiej. Dopiero dzisiaj w bazie możliwe było bezpośrednie połączenie i potwierdzenie u niego informacji o śmierci drugiego z Polaków.
Hajzer 28 czerwca skończył 51 lat. Był inicjatorem projektu Polski Himalaizm Zimowy 2010-2015. 38-letni Kaczkan jest natomiast pracownikiem naukowym Politechniki Warszawskiej.
W czasie wyprawy w Karakorum zamierzali zdobyć Gaszerbrum I (8068 m), a po nim Gaszerbrum II (8035 m). Dotychczas nie dokonano w jednym sezonie pełnego trawersu masywów ze szczytu na szczyt łączącą je granią przez przełęcz Gaszerbrum Col (6400 m).
Wyprawa miała być przygotowaniem do ewentualnych zimowych ekspedycji.
Artur Hajzer z Jerzym Kukuczką 3 lutego 1987 roku dokonał pierwszego zimowego wejścia na Annapurnę (8091 m). Spośród ośmiotysięczników zdobył też Manaslu (8156 m) w 1986 wraz z Kukuczką, Sziszapangmę (8013 m) w 1987 nową drogą z Wandą Rutkiewicz, Ryszardem Wareckim i Kukuczką, Dhaulagiri (8167 m) w 2008 i Nanga Parbat (8126 m) w 2010 - oba z Robertem Szymczakiem, a dwa lata temu Makalu (8481 m) z Adamem Bieleckim i Tomaszem Wolfartem.