Polska jest siódmym krajem, który uzyskuje zezwolenie na poszukiwanie cennych metali na dnie Atlantyku. Międzynarodowa Organizacja Dna Morskiego udzieliła Polsce zgody na badania w rejonie Ryftu Śródatlantyckiego. Polskie "działki" są położone w środkowej części podmorskiego łańcucha, na południowy-zachód od Azorów. Sąsiadują z obszarami przyznanymi Francji, dalej na południe leżą tereny, gdzie swoje badania mogą prowadzić Rosjanie.
Przedmiotem badań mają być... SMS-y. To skrót od słów Seafloor Massive Sulphide, czyli masywne złoża siarczkowe. Na morskim dnie odkładają się osady pochodzące z metalicznych źródeł. Według części ekspertów, np. podmorskie złoża miedzi mogą być dziesiątki razy większe niż te lądowe i nie ma technicznych przeszkód, by po nie w przyszłości sięgnąć. Trwają już testy pierwszych potężnych urządzeń, które mają służyć do kruszenia skał na dnie, wydobycia cennych składników i do ich transportu na powierzchnię. Na razie podmorskie wydobycie jest bardzo drogie, ale zdaniem ekspertów, można się spodziewać, że za kilkadziesiąt lat będzie się odbywać na masową skalę.
Pomysł wydobycia minerałów z dna mórz nie jest nowy. Pierwsze dowody istnienia podmorskich złóż pojawiły się w połowie zeszłego wieku. Możliwość ich wydobycia w przyszłości przewidziano w międzynarodowym prawie morskim. Od początku XXI wieku Międzynarodowa Organizacja Dna Morskiego zaczęła udzielać zgód na poszukiwania wnioskodawcom, z których część tworzona jest przez rządy jednego lub kilku krajów, a część to prywatne spółki.