Dawna kopalnia kredy na skraju Puszczy Bukowej w Szczecinie to dziś popularne miejsce spacerów i wycieczek rowerowych. Jezioro Szmaragdowe w szczecińskich Zdrojach przyciąga intensywną zieloną barwą i wieloma szlakami. Ma nieregularny kształt przypominający bumerang i z każdej strony otoczone jest stromym, leśnym zboczem. W najgłębszym miejscu ma 18 metrów.
Swoją nazwę jezioro zawdzięcza charakterystycznemu zabarwieniu wody - to efekt wysokiego stężenia węglanu wapnia. Szmaragdowe powstało w sztuczny sposób - poprzez zalanie wyrobiska dawnej kopalni odkrywkowej. Wydobywano tam od drugiej połowy XIX wieku kredę i margiel. Stamtąd trafiały do pobliskiej cementowni Stern.
16 lipca 1925 roku górnicy pracujący na dnie wyrobiska dotarli się do południowej ściany kopalni. Woda zaczęła gwałtownie wdzierać się do kopalni. W tym roku Szmaragdowe obchodzi 101. urodziny. Jezioro dorobiło się również własnej legendy. Zgodnie z opowieścią już na początku XIV wieku na terenie kopalni kredy grasować miał złośliwy duch nazywany Skarbkiem. Gromadził bogactwa i chował je pod ziemią. Gdy górniczy kilof dotarł do jego skrytki, Skarbek zalał całe urobisko wodą i tak powstało jezioro.
Podziwiaj, ale nie wchodź do wody
W jeziorze nie można się kąpać. To z powodu przemysłowej przeszłości tego zbiornika. Jezioro nie ma łagodnego brzegu, a na jego dnie znajdują się pozostałości maszyn i infrastruktury dawnej kopalni.
Zakaz kąpieli wynika również ze składu chemicznego wody w Szmaragdowym. Wysokie stężenie węglanu wapnia nadaje wodzie charakterystyczny, zielonkawy kolor, ale ma zły wpływ na ludzką skórę - może powodować przesuszenie i podrażnienia. Osoby, które odwiedzą to miejsce na mapie Szczecina, nie powinny się jednak nudzić.
Wokół jeziora wytyczono wiele szlaków spacerowych, a także trasy rowerowe. To również dobre miejsce do rozpalenia ogniska i podziwiania miasta z punktu widokowego położonego na Polanie Słonecznej.
Historia ukryta pod ziemią
Pod ziemią, tuż obok Szmaragdowego znajdują się schrony z czasów II wojny światowej i betonowe korytarze. Część z nich można zwiedzać. Dostępna jest mieszkańców i turystów jest Podziemna Trasa Turystyczna. Można zwiedzać ją z przewodnikiem jedynie latem.
Zimą to miejsce jest sypialnią dla tysięcy hibernujących nietoperzy. Zimują tam między innymi nocki duże, nocki rude, karliki i gacki brunatne. W ostatnich latach pojawiły się również podkowce małe, wcześniej rzadko spotykane na Pomorzu Zachodnim.
