Konflikt rozpoczął się, gdy władze ogłosiły, że przeprowadzą przetarg mający na celu wyłonienie dzierżawcy 50-metrowego odcinka plaży w liguryjskim miasteczku Spotorno. Do tej pory infrastrukturą w tym miejscu zarządzały zakonnice ze zgromadzenia Miłosierdzia Najświętszej Maryi (Suore di Carita di Santa Maria). Urzędnicy starają się w ten sposób dostosować do unijnych przepisów dotyczących koncesji plażowych oraz regionalnych regulacji określających liczbę bezpłatnych plaż.
Zakonnice jak zwykli przedsiębiorcy
Siostry zajmowały się wynajmem leżaków i parasoli na plaży od lata. Zezwolono im na zarządzanie ośrodkiem plażowym w 1946 roku. Przez lata były zwolnione ze standardowych przepisów handlowych, ponieważ zyski przeznaczały na cele charytatywne. Finansowały z nich letnie obozy oraz przedszkole, które do dziś prowadzą w Spotorno.
Bezprzetargowe dzierżawienie plaż przestaje jednak funkcjonować w związku ze zmianą przepisów. Burmistrz Spotorno, Mattia Fiorini, poinformował zakonnice, że jeśli chcą dalej zarządzać plażą, to muszą wystartować w jesiennym przetargu. Siostry nie kryją rozczarowania tą decyzją. Wskazują, że prowadzenie plaży w nowej formule, która gwarantuje całkowicie darmowy wstęp, i niewielkie opłaty za opcjonalny wynajem leżaków i parasoli będzie znacznie mniej dochodowe.
Podczas publicznej debaty siostra Miranda, mająca około 80 lat, stanowczo sprzeciwiła się planom władz. Ośrodek jest nasz (…). Dlaczego gmina chce nam odebrać plażę? Jeśli to zrobi, nie będziemy w stanie utrzymać nawet przedszkola– mówiła cytowana przez „Corriere della Sera”.
Spotorno da przykład innym włoskim miejscowościom?
Decyzja władz Spotorno to efekt wdrażania unijnych przepisów dotyczących wolnej konkurencji na rynku usług plażowych. Zgodnie z dyrektywą Bolkesteina, do 30 czerwca 2027 roku muszą się rozpocząć nowe przetargi na koncesje plażowe.
Przez ostatnie dwadzieścia lat kolejne rządy we Włoszech – pod wpływem potężnego lobby właścicieli koncesji plażowych, którzy obawiali się utraty zyskownego biznesu – opierały się wdrażaniu zasad wolnej konkurencji. Ostatecznie jednak gabinet Giorgii Meloni został zmuszony do zaakceptowania unijnego terminu pod naciskiem ze strony Brukseli oraz w obliczu krajowych wyroków sądowych.
