Bez odnalezienia czarnych skrzynek wyjaśnienie przyczyn katastrofy rosyjskiego Suchoj Superjet 100 będzie bardzo trudne.
W środę samolot wystartował z lotniska w Dżakarcie, w dobrych warunkach pogodowych. Dlatego teraz w Rosji spekuluje się, że systemy samolotu mogły nie zareagować na drastycznie zmieniające się warunki atmosferyczne wokół wulkanu. W tym właśnie rejonie w ciągu ostatniej dekady doszło już do siedmiu katastrof lotniczych.
Po obejrzeniu zdjęć z miejsca katastrofy eksperci stwierdzili, że samolot wbił się w zbocze wulkanu z prędkością prawie 500 km/h. To było jak czołowe uderzenie w ścianę.
Maszyna zaginęła w środę podczas drugiego pokazowego lotu na zachodzie indonezyjskiej wyspy Jawa. Na pokładzie znajdowało się 48 osób. Wśród pasażerów byli dziennikarze, przedstawiciele ambasady Rosji i kół biznesu, czyli potencjalni nabywcy tego typu maszyn.
Samolot wystartował z lotniska w Dżakarcie o godzinie 14:21 czasu lokalnego (9:21 czasu polskiego) i miał tam powrócić po 50 minutach. Kontrola naziemna straciła z nim kontakt 21 minut po starcie, krótko po tym, jak załoga poprosiła o zezwolenie na obniżenie wysokości lotu z 3000 do 1800 metrów.
Samolot Suchoj Superjet 100 jest określany mianem "nadziei rosyjskiego lotnictwa cywilnego". Dwusilnikowy odrzutowiec komunikacji regionalnej Suchoj Superjet 100 wzniósł się po raz pierwszy w powietrze w 2008 roku. Do tej pory użytkownikom przekazano 8 egzemplarzy seryjnych, a siedem z nich otrzymał Aerofłot. Portfel niezrealizowanych dotąd zamówień opiewa na 232 sztuki, w tym 30 dla indonezyjskich linii Kartika.