Żółwie różnych gatunków, szczególnie te mieszkające na wyspach, to organizmy często zagrożone wyginięciem. Opisany na łamach "PloS One" przypadek oczyszcza nas jednak z odpowiedzialności za wymarcie tego akurat gatunku. Pokazuje, że w tym przypadku doszło do naukowej pomyłki.
Żółw nazwany Pelusios seychellensis został opisany po raz pierwszy w 1906 roku. Jedenaście lat wcześniej na wyspie Mahe archipelagu Seszeli znaleziono jedyne trzy znane osobniki tego gatunku. Mimo wieloletnich poszukiwań, nigdy nie znaleziono kolejnych, a w 2003 roku Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) oficjalnie uznała żółwia za gatunek wymarły.
Najnowsze badania DNA pokazały jednak, że prawda jest inna. Genom żółwia okazał się identyczny z genomem innego gatunku, powszechnie spotykanego na zachodzie Afryki, od Senegalu po Angolę żółwia z gatunku Pelusios castaneus. Naukowcy przez lata dziwili się, że oba gatunki są do siebie tak bardzo podobne, ale uznawali, że żółw nie mógł sam pokonać całej szerokości Afryki i morza, by dotrzeć na wyspy. Teraz wygląda na to, że musiał przywędrować na Seszele wraz z żeglarzami i dopiero tam, omyłkowo wzięto go za gatunek miejscowy.
Ten sam zespół naukowców odkrył wcześniej, że inny żółw z Seszeli, Pelusios subniger także został tam przywieziony. Wygląda więc na to, że jedynym prawdziwie endemicznym gatunkiem jest tamtejszy żółw błotny i to jego ochroną trzeba się zająć - podkreśla współautor pracy, Uwe Fritz z Senckenberg Research Institute w Dreźnie.