Odpowiedź na pytanie, po co żółwie wykształciły skorupę jest tylko pozornie prosta - tłumaczy współautor odkrycia, dr Tyler Lyson, paleontolog z Denver Museum of Nature & Science. Podobnie, jak pióra u ptaków nie pojawiły się początkowo po to, by umożliwić latanie, tak skorupa u żółwi pierwotnie miała tylko pomagać w zakopywaniu się pod ziemią. To pozwalało unikać ostrych warunków, jakie panowały wtedy w Afryce Południowej - dodał.
Skorupa żółwia to wyjątkowa w świecie zwierząt struktura, której pojawienie się wymagało drastycznej zmiany budowy ciała zwierzęcia. Konieczne poszerzenie klatki piersiowej musiało powodować poważne ograniczenia w oddychaniu i utrudnienia w poruszaniu się, a jednak - z jakichś względów - okazało się korzystne. Istotna rola żeber zarówno dla procesu oddychania, jak i poruszania się zwierząt powoduje, że nie obserwujemy tu dużej różnorodności - dodaje dr Lyson. Żebra są dość nudne, podobne do siebie zarówno u ludzi, jak i wielorybów, węży, czy dinozaurów. Tylko u żółwi jest inaczej, bo żebra formują zasadniczą część skorupy - mówi.
Przełomowe dla zmiany naszej opinii na ten temat okazały się znaleziska pozostałości pra-żółwi z gatunku Eunotosaurusafricanus dokonane w rejonie Karoo Basin w RPA. Większość tych szkieletów, pochodzących sprzed 260 milionów lat, znaleźli współautorzy pracy, doktorzy Roger Smith i Bruce Rubidge z University of Witwatersrand w Johannesburgu. Jednak najważniejszy obiekt znalazł 8-letni miejscowy chłopiec, Kobus Snyman. Przekazany przez niego do Fransie Pienaar Museum w Prince Albert 15-centymetrowy szkielet zawierał dobrze wykształcone nogi. To dzięki niemu zrozumiano, o co w całym tym zamieszaniu ze skorupami chodziło.