Antymateria "z całą pewnością przyspiesza w dół i w granicach jednego odchylania standardowego przyspiesza z normalną wartością przyspieszenia ziemskiego" - podkreśla fizyk, prof. Joel Fajans z University of California, który wraz z kolegą teoretykiem, prof. Jonathanem Wurtele, zaproponował odpowiedni eksperyment już dekadę temu. "Podstawowa obserwacja jest taka, że nie ma darmowego lanchu i nie bedziemy w stanie, korzystając z antymaterii, lewitować".
Jak podkreślają autorzy pracy wynik nie jest dla fizyków niespodzianką. Przewidywania ogólnej teorii wzgledności Alberta Einsteina, choć sformułowane jeszcze przed odkryciem antymaterii w 1932 roku, wskazywały, że zarówno antymateria jak i materia powinna oddziaływać z siłą grawitacji tak samo. To raczej przeciwna obserwacja mogłaby mieć znaczenie przełomowe. Żadna z teorii zresztą tej odpychającej wobec antymaterii siły grawitacji nie przewidywała, jej istnienie mogłoby bowiem prowadzić do powstania perpetuum mobile, co jest zgodnie z teorią niemożliwe.
Nie znaczy to jednak, że idea grawitacji oddziałujacej na materię i antymaterię inaczej, nie budziła pewnego zainteresowania. Takie zjawisko mogłoby tłumaczyć zagadkę, jaką jest gigantyczna przewaga materii nad antymaterią w obserwowanym przez nas świecie. Taka siła odpychania mogłaby po wielkim wybuchu rozdzielić materię i antymaterię, które zgodnie z teorią powinny powstać w tej samej ilości. Cząstki materii, takie jak protony, neutrony i elektrony mają swoje antycząstki, które mają przeciwne ładunki elektryczne i po napotkaniu swego odpowiednika ze świata materii anihilują emitując energię.
Badania oddziaływań grawitacyjnych antymaterii były bardzo trudne, bo są one zdecydowanie słabsze, niż elektryczne. Dlatego kluczowe znaczenie miało wymyślenie eksperymentu z wykorzystaniem neutralnych cząsteczek, na przykład atomów antywodoru. Zespół ALPHA potwierdził, że antywodór składający się z obdarzonego ujemnym ładunkiem antyprotonu i pozytywnie naładowanego pozytonu jest elektrycznie obojętny i opracował technikę schładzania atomów antywodoru z pomocą lasera. To umożliwiło podjęcie prób badania oddziaływań grawitacyjnych.
Podczas eksperymentu ALPHA-g atomy antywodoru zostały umieszczone w ustawionym pionowo, próżniowym cylindrze, znajdującym się w pułapce pola magnetycznego. Pole magnetyczne powyżej i poniżej cylindra można było wyłączać, co umożliwiało antyatomom ucieczkę w górę lub w dół i anihilację po kontakcie z materią. Zliczano związane z tym procesem impulsy promieniowania. Okazało się, że nawet 80 procent antycząsteczek pod wpływem grawitacji spadało w dół. To mniej więcej taka sytuacja, z jaką mmielibyśmy do czynienia w przypadku normalnych atomów wodoru.
Autorzy pracy zapowiadają, że w kolejnej fazie eksperymentu doprecyzują wartość przyspieszenia ziemskiego dla antymaterii jeszcze ok. 100 razy. Tak, czy inaczej, fakt, że antygrawitacji nie ma, to kolejne już potwierdzenie, że Albert Einstein w swej ogólnej teorii względności miał rację.