Zmiany klimatyczne przyspieszają topnienie lodu morskiego w Arktyce, a szczególnie dramatyczne skutki tego procesu obserwuje się latem u wybrzeży wschodniej Grenlandii. Region, który był niedostępny dla największych morskich ssaków, dziś staje się miejscem intensywnego żerowanie płetwali zwyczajnych, płetwali karłowatych i humbaków.
BBC opisuje, że jeszcze dwie dekady temu obecność wielorybów w tym rejonie była rzadkością. Statki badawcze do 2006 roku nie odnotowały ani jednego humbaka. Jednak już rok później pojawiło się siedem osobników, a w 2024 roku liczba ta wzrosła do 150. Najnowsze szacunki mówią o około 4 000 humbaków, 6 000 płetwali zwyczajnych i 6 000 płetwali karłowatych, które latem odwiedzają Morze Grenlandzkie.
Naukowcy określają to zjawisko mianem „szaleństwa żerowania”. Wieloryby korzystają z obfitości ryb i szczętek (krylu), które również przeniosły się do cieplejszych wód. Według badań, trzy gatunki wielorybów spożywają w sezonie letnim co najmniej 800 000 ton pożywienia.
Z badania tego nie wynika jasno, czy zmiana ta odzwierciedla ogólny wzrost liczebności populacji tych gatunków wielorybów, czy też jedynie ich przemieszczenie z innych obszarów. Niektórzy eksperci, z którymi rozmawiała BBC, sugerują, że zwierzęta napłynęły z zachodniej Grenlandii. Jest to delikatna kwestia w kraju, w którym prowadzi się polowania na niektóre gatunki wielorybów.
Okazja dla wielorybów, trudny czas dla pozostałych zwierząt
Naukowcy twierdzą, że ich badania wykazały, że fiszbinowce dostosowują się do nowych warunków, a nawet czerpią z nich korzyści. To niekoniecznie dobre informacje.
Dla niektórych gatunków zmiany klimatyczne niekoniecznie stanowią problem – otwierają one nowe możliwości – powiedziała prof. Heide-Jørgensen – „ale inne gatunki tracą swoje siedliska”. Chodzi między innymi o wypierane z siedlisk narwale i bieługi.