Międzynarodowy zespół astronomów wykorzystał zarówno zdjęcia wykonane przez kamerę WFC3 (Wide Field Camera 3), jak i bezprecedensową rozdzielczość w ultrafiolecie instrumentu STIS (Space Telescope Imaging Spectrograph), by po raz pierwszy rozróżnić młode gwiazdy zebrane w R136. Gromada ta ma rozmiary rzędu kilku lat świetlnych, znajduje się w Mgławicy Tarantuli w Wielkim Obłoku Magellana, około 170 tysięcy lat świetlnych od nas. Obserwacja w ultrafiolecie jest tu szczególnie przydatna, bo młode gwiazdy wypromieniowują swoją energię głównie w tym paśmie.
Okazało się, że gromada zawiera dziesiątki gwiazd o masach ponad 50 razy większych, niż masa Słońca i aż 9 prawdziwych gigantów, masywniejszych od naszej gwiazdy ponad 100 razy. Jest wśród nich także aktualna rekordzistka, R136a1, najbardziej masywna, znana nam gwiazda w całym Wszechświecie, przewyższająca nasze Słońce masą ponad 250 razy. Cała gromada jest nie tylko masywna, ale i niezmiernie jasna, jaśniejsza od Słońca aż... 30 milionów razy.
Istnienie 4 gwiazd o masach co najmniej 150 razy większych od masy Słońca, potwierdziła w R136 już w 2010 roku grupa pod kierunkiem Paula Crowthera z University of Sheffield, który jest pierwszym autorem także najnowszej pracy. Doprecyzowanie tych obserwacji i znalezienie kolejnych gigantów było możliwe dzięki wykorzystaniu instrumentu STIS. Rozmiary tych gwiazd nie przestają zresztą zadziwiać astronomów do dziś. Były sugestie, że te potwory powstają w wyniku łączenia się gwiazd, pozostających wcześniej w układach podwójnych - mówi współautorka pracy, Saida Caballero-Nieves. To, co wiemy o takich procesach wyklucza jednak powstawanie aż takich gigantów, prawdopodobnie więc są one wynikiem jakiegoś procesu ewolucji gwiazd - przyznaje. Astronomowie zapowiadają dalsze prace zmierzające do tego, by dokładny przebieg tego procesu zrozumieć.