Zygmunt Miłoszewski to autor, którego książki można uznać za coś pomiędzy thrillerem a kryminałem. Rozgrywające się współcześnie historie dostarczają czytelnikom nie tylko wielu emocji, ale są też - czasem ironiczną i niepozbawioną złośliwości - próbą odpowiedzi na pytanie, jacy są współcześni Polacy.
Jest to fascynujący polski kryminał, w którym tajemnice sięgają czasów PRL-u mimo upływu 20 lat od upadku żelaznej kurtyny. Kluczowym elementem fabuły jest Warszawa, nowoczesne miasto naznaczone bliznami komunizmu. Miłoszewski miesza nastrój szaleństwa i duszną atmosferę, która gęstnieje wokół samotnego sprawiedliwego, bohatera niczym z najlepszych amerykańskich kryminałów. Przeszłość kładzie się cieniem na teraźniejszości i pozostawia czytelnika z niepokojącym uczuciem strachu - to tylko dwa krótkie cytaty z entuzjastycznych recenzji "Uwikłania" Miłoszewskiego, które ukazały się po wydaniu tej książki w Wielkiej Brytanii. Warto podkreślić, że w przygodach prokuratora Szackiego zaczytują się nie tylko Wyspiarze, ale też m.in. mieszkańcy krajów niemieckojęzycznych, Chorwacji i Rosji.
Kiedy myślimy o polskim przemyśle filmowym, często towarzyszy nam uczucie zażenowania, znudzenia i przekonanie, że nasze kino ma już najlepsze czasy za sobą. Warto jednak pamiętać o tym, że to nie do końca prawda. Polska reprezentacja w stolicy światowego kina Hollywood jest mocna. Nie może też narzekać na brak zleceń i światowego uznania.Jan A. P. Kaczmarek to wybitny kompozytor, który zdobył Oscara za muzykę do "Marzyciela". Inny polski filmowiec - Janusz Kamiński - ma na swoim koncie już 2 takie statuetki. Obydwie trafiły do niego za wybitne zdjęcia do filmów Stephena Spielberga, z którym od wielu lat współpracuje.
Zarówno Kamiński, jak i Kaczmarek nie osiedli na laurach. Wypracowali charakterystyczny styl, który stał się znakiem rozpoznawczym każdego z nich. Tworzą w swój niepodrabialny, autorski sposób, który cieszy się niesłabnącą popularnością na całym świecie.
Polski jazz to muzyka łącząca różne pokolenia twórców i słuchaczy. Nestorzy gatunku tacy jak Tomasz Stańko czy Adam Makowicz grali z największymi sławami i od lat cieszą się uznaniem i poważaniem melomanów ze wszystkich stron świata. Ich młodsi koledzy - Leszek Możdżer, Marcin Wasilewski, Aga Zaryan czy Monika Borzym - nie boją się eksperymentów, gry z konwencją i poszukiwania brzmień z pogranicza klasyki, jazzu, popu, folku i elektroniki. Dodatkowo zyskują sobie słuchaczy charyzmą i umiejętnością kreowania niezwykłych muzycznych widowisk.