Wojciech Kilar skomponował muzykę do wielu ważnych polskich filmów, m.in.:
"Tarpany" (1961),
"Milczenie" (1963),
"Ktokolwiek wie...",
"Sól ziemi czarnej" (1969),
"Perła w koronie" (1971),
"Paciorki jednego różańca" (1979),
"Śmierć jak kromka chleba" (1994) Kazimierza Kutza,
"Giuseppe w Warszawie" (1964) Stanisława Lenartowicza,
"Późne popołudnie" (1964),
"Morderca zostawia ślad" (1967) Aleksandra Ścibora-Rylskiego,
"Salto" (1965) Tadeusza Konwickiego,
"Chudy i inni" (1966) Henryka Kluby,
"MarysGa i Napoleon" (1966) Leonarda Buczkowskiego,
"Sami swoi" (1967) Sylwestra Chęcińskiego,
"Westerplatte" Stanisława Różewicza (1967),
"Lalka" Wojciecha Jerzego Hasa (1968),
"Struktura kryształu" (1969),
"Iluminacja" (1972),
"Bilans kwartalny" (1974),
"Barwy ochronne" (1976),
"Spirala" (1978),
"Kontrakt" (1980),
"Cwał" (1995),
"Persona non grata" (2005) Krzysztofa Zanussiego,
"Rejs" (1970) Marka Piwowskiego,
"Ziemia obiecana" (1974),
"Kronika wypadków miłosnych" (1985),
"Pan Tadeusz" (1999) Andrzeja Wajdy,
"Trędowata" (1976) Jerzego Hoffmana,
"Przypadek" (1981) Krzysztofa Kieślowskiego,
"Pianista" (2002) Romana Polańskiego,
"Przygody pana Michała" (1969) Pawła Komorowskiego,
"Rodzina Połanieckich" (1978) Jana Rybkowskiego.
Za muzykę do "Pianisty" zdobył francuskiego Cezara, a za muzykę do "Drakuli" nagrodę Stowarzyszenia Kompozytorów Amerykańskich.
(abs)