Co prawda, na pierwszy rzut oka wydaje nam się, że to dość oczywiste twierdzenie, ale psycholodzy przekonują, że do tej pory nie potrafili tego doświadczalnie potwierdzić. Bardzo mało prac naukowych w ogóle pokazywało jakikolwiek związek cech osobowości z chęcią podania innym pomocnej dłoni. Zwracano raczej uwagę na znaczenie okoliczności, w której ktoś potrzebuje pomocy, presję czasu, liczbę gapiów czy własne emocje.
Tym razem, w serii trzech eksperymentów, prowadzonych w grupie studentów, badano skłonność do poświęcenia własnego czasu, by pomóc w nauce koledze, który zranił się w nogę i nie może uczestniczyć w zajęciach. Analizowano zależność czasu, który dane osoby gotowe byłyby zaoferować, od różnych cech ich osobowości, w tym skromności, zgodności, otwartości, tolerancyjności czy rzeczowości. Skromność okazała się cechą decydującą.