Kraje przeciwne budowie gazociągu, takie jak Polska, czy państwa bałtyckie, obawiają się, że KE przygotuje słabe stanowisko, wyłącznie w interesie Niemiec i Rosji.
Polska uważa, że prawo unijne - na przykład gwarantujące dostęp stron trzecich, co uniemożliwia Gazpromowi monopol na przepustowość - powinno być stosowane do całego gazociągu. Natomiast KE jest podzielona. Juncker uchodzi za lobbystę Niemiec, natomiast komisarz ds. energii bardziej rozumie niepokoje regionu Europy Środkowo-Wschodniej. Atmosfera wokół gazociągu Nord Stream2 robi się znowu napięta.
Rzecznik KE Margaritis Schinas wyjaśniał na konferencji prasowej konieczność negocjacji z Rosją. Bruksela chce zaprezentować ramy prawne dla tej inwestycji. Musimy być pewni, że budowa tak ważnej infrastruktury nie będzie funkcjonować w próżni prawnej - mówił Schinas.
Była to odpowiedź na obawy szefa Rady Europejskiej Donalda Tuska, zawarte w liście do szefa KE Jean-Claude'a Junckera.
Tusk jest wyraźnie zaniepokojony słabymi wytycznymi przygotowywanymi przez Komisję. Dlatego apelował o mocny mandat i ostrzegał, że planowana magistrala nie służy europejskiemu interesowi, ani Ukrainie oraz jest sprzeczna z zasadami unii energetycznej. Nagłośniony list Tuska do Junckera w sprawie Nord Stream 2 pomaga Polsce i regionowi, chociaż oficjalnie polska dyplomacja tego nie przyznaje.
Wytyczne KE będą musiały zatwierdzić kraje Unii. Z układu sił wynika, że Polsce może być trudno przeforsować rygorystyczny mandat, który by zmusił Gazprom do przestrzegania unijnego prawa.
Niektórzy prawnicy w KE uważają, że cały gazociąg powinien być podporządkowany unijnemu prawu; inni, że unijne prawo stosuje się tylko do krótkiego odcinka naziemnego, a nie stosuje się do odcinka "morskiego". Jeszcze inni dowodzą, że trzeba stworzyć specjalny reżim prawny dla tego gazociągu. Niemcy chcieliby natomiast stosować niemieckie prawo, a Moskwa - rosyjskie.
(łł)