Jean-Pierre Beltoise w rywalizacji samochodowych mistrzostw świata Formuły 1 zaprezentował się po raz pierwszy w zawodach Grand Prix Niemiec w 1966 roku, do których organizatorzy dopuszczali bolidy F2. Był wtedy ósmy i sklasyfikowany został najwyżej wśród kierowców Formuły 2.
Dwa lata później został mistrzem Europy Formuły 2 i awansował do teamu Matry w Formule 1 jako partner Brytyjczyka Jackiego Stewarta. W 1972 roku znalazł się w teamie BRM, w którym zanotował największe sukcesy w F1. 14 maja Beltoise wygrał w strugach ulewnego deszczu Grand Prix Monaco. Było to jego jedyne zwycięstwo w MŚ i ostatnie teamu. Wyprzedził wtedy Belga Jacky'ego Ickxa (Ferrari) i Brazylijczyka Emersona Fittipaldiego (Lotus-Ford).
W BRM zakończył w 1974 roku występy w F1. Potem był kierowcą testowym zespołu Ligier, nie brakowało go także na starcie w zawodach samochodów turystycznych.
Przygodę ze sportem Francuz rozpoczął startując w latach 1962-1964 w mistrzostwach świata motocyklistów. Szóste miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1964 w klasie 50 ccm to jego najlepszy wynik w tej dyscyplinie.
