Większość decyzji Komisja podejmuje jednogłośnie, w tym przypadku ze względu na kontrowersyjność propozycji komisarza z Polski, doszło do głosowania i przeciw tej decyzji głosowali tylko rumuński komisarz ds. rolnictwa Damian Ciolos, a także komisarze z Francji, Litwy i Łotwy.
W tej sytuacji propozycja polskiego komisarza została przyjęta i zostanie zgłoszona przez Komisję w Parlamencie w trwającej ciągle procedurze uchwalania unijnego budżetu na 2015 rok.
W tej sytuacji zabierając głos w ostatni wtorek w debacie budżetowej w Parlamencie Europejskim zwróciłem uwagę na kontrowersyjność i szkodliwość tej decyzji dla europejskiego w tym polskiego rolnictwa.
Wyraziłem nadzieję, że Parlament zdecydowane przeciwstawi się decyzji Komisji, która chce finansować w 2015 roku walkę z wirusem eboli ze środków rezerwy kryzysowej tworzonej w ramach Wspólnej Polityki Rolnej (WPR) ze środków na dopłaty bezpośrednie (a więc kwoty środków na dopłaty bezpośrednie dla poszczególnych krajów są odpowiednio pomniejszane).
Zwróciłem uwagę, że tej decyzji Komisji nie ma jeszcze w omawianym projekcie budżetu, ale została ona niestety przez nią podjęta i w czasie trwającej procedury budżetowej zostanie zgłoszona.
Komisja chce ni mniej ni więcej, aby blisko 450 mln euro (czyli większość tej rezerwy) przeznaczyć na walkę z wirusem eboli w sytuacji, kiedy wiemy na pewno, że rosyjskie sankcje na unijną żywność będą podtrzymane także w 2015 roku.
Argumentowałem, że przecież ze środków uruchomionych w tegorocznym budżecie w kwocie blisko 300 mln euro (w dwóch transzach najpierw w sierpniu 125 mln euro, a później we wrześniu kolejne 165 mln euro), skorzysta niewielka grupa rolników (w moim kraju - Polsce ledwie kilka tysięcy).
Używałem stwierdzenia "skorzysta", ponieważ do tej pory do rolników ze względu na unijną biurokratyczną mitręgę, nie dotarło ani jedno euro z tak szumnie zapowiadanych unijnych rekompensat.
Stwierdziłem, że trzeba przy tym bardzo mocno zwrócić uwagę na fakt, że straty w związku z embargiem ponoszą wszyscy rolnicy sprzedający na rynku (a nie tylko ci rolnicy, którzy wcześniej eksportowali żywność na rosyjski rynek), ponieważ w jego wyniku mamy do czynienia ze znacznym spadkiem cen na wszystkie płody rolne (w Polsce te spadki w zależności od rodzaju produktu rolnego wynoszą od 20 do 30%).
Niezbędnym więc jest takie skonstruowanie przez Komisję nowych propozycji wyrównania przynajmniej części strat, aby przyszłe rekompensaty trafiły do wszystkich dotkniętych rosyjskimi sankcjami, a nie tylko do tych, którzy zniszczą zbiory albo przekażą je na rzecz organizacji charytatywnych.
Postulowałem więc, że na finansowanie takich nowych form pomocy dla rolników przyszłoroczna rezerwa kryzysowa tworzona w ramach WPR jest niezbędna i jej przeznaczenie przez Komisję na jakikolwiek inny cel (choćby tak szczytny jak walka z wirusem eboli) byłoby skrajną wręcz nieodpowiedzialnością.
Zobaczymy, jak ta sprawa potoczy się dalej (moja grupa polityczna ECR, będzie przeciwna temu rozwiązaniu), ale już teraz można z całą stanowczością stwierdzić, że polski komisarz Jacek Dominik tą propozycją uderzył bardzo mocno w interesy europejskiego, w tym polskiego rolnictwa.