Z 50 stoczonych walk na zawodowym ringu Norton wygrał 42, w tym 33 przed czasem. Przegrał siedem razy i raz zremisował. Na czas jego kariery przypadł okres największych sukcesów m.in. George'a Foremana, Joe'a Fraziera, Leona Spinksa i Jimmy'ego Younga.
Do historii przeszedł 13 marca 1973 roku. Wtedy w pojedynku o pas mistrzowski North American Boxing Federation w San Diego pokonał decyzją sędziów na punkty Alego (jednym z ciosów złamał mu nawet dolną szczękę). Była to dopiero druga porażka wielkiego Alego (wcześniej w 1971 r. przegrał z Frazierem).
Ostatni raz Ken Norton pojawił się na ringu 5 listopada 1981 roku. Wtedy w nowojorskiej Madison Square Garden został znokautowany przez Gerry'ego Cooneya. W 1977 roku, na krótko został mistrzem świata wagi ciężkiej WBC.