Dwa zjawiska, z mojej perspektywy, wydają się w minionym miesiącu ważne. Jedno to wyczyn jakiegoś tam Striełkowa czy Grizłowa (nieważne, bo to i tak pewnie nazwisko fałszywe), który zestrzelił malezyjski samolot nad Ukrainą. Facet ten wprawił swego przełożonego Putina w prawdziwą konfuzję i być może rozstrzygnął losy wojny ukraińsko-rosyjskiej na korzyść Ukrainy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że opinia publiczna straciła sympatię dla rosyjskiego przywódcy. Rządy coś z tym będą musiały zrobić.
Za wiele się jednak nie spodziewam. Sympatia i opinia publiczna to jedno, interesy to drugie. Francuskie okręty, holenderskie mleko, londyńskie City kontra 298 ofiar, kasa przeciw moralności. Niechęć sytych wobec problemów głodnych. Protestujemy wobec agresji na Ukrainę nie dlatego, ze obchodzi nas los naszych ukraińskich braci, ale dlatego, ze boimy się naruszenia spokoju w Europie, ładu, do którego przywykliśmy. Zachód, tak naprawdę boi się o swój dobrobyt i w tych kategoriach reaguje na tę wojnę, inaczej niż Polska.
Ale niechże nas ten egoizm nie dziwi. Spójrzmy - i to kwestia druga - na własne podwórko. Sukces Korwina-Mikkego nie odnosi się do polityki. Korwin-Mikke na polityce się nie zna, państwa nie rozumie, a współczesności w ogóle. Ale ponosi, (wraz z Balcerowiczem i ich akolitami), odpowiedzialność za zainicjowanie bardzo groźnych dla naszej przyszłości procesów.
Przyjrzyjmy się temu, cóż On głosi. Otóż nic innego niż to, co robią zachodnie rządy w sprawie Ukrainy. Nieważna moralność, ważny jest egoizm i nasze interesy (i interesiki). Precz ze słabymi, jeśli ktoś nie daje rady, to niech zdycha. Zwyciężaj albo giń. Nie ma państwa (rozumianego jako porozumienie, co do zasad wspólnego w nim życia), nie ma wspólnoty, nie ma narodu. Jest tylko nasza osobista kariera, "branie sprawy w swoje ręce", wyścig szczurów, w którym przegrani się nie liczą.
To w najczystszej postaci doktryna indywidualizmu, która już raz - przed wiekami - doprowadziła nas do zguby. Afirmacja takich poglądów prowadzi do akceptacji Hitlera czy Putina, bo oni też są (byli) z tego samego gniazda. Bóg z nimi, ale zasiane ziarno wyda kiedyś nieprzewidywalne i niechciane przez nas owoce. I to jest ważne, a nie jakieś pierdoły.