Spotkanie komórki jajowej i plemnika oraz zapłodnienie powinno nastąpić w jajowodzie. Zapłodniona komórka wędruje do jamy macicy, gdzie dochodzi do implantacji i dalszego rozwoju płodu.
Nie ma możliwości utrzymania ciąży pozamacicznej. Co więcej, może ona spowodować konkretne komplikacje zdrowotne, a w przypadku pęknięcia, stanowić bezpośrednie zagrożenie dla życia kobiety.
Ciążę pozamaciczną rozpoznaje się w badaniu USG, bądź podczas laparoskopii, kiedy wyniki badań laboratoryjnych (beta-hCG) wskazują na ciążę, natomiast nie ma płodu w jamie macicy.
W początkowym okresie przebieg jest bezobjawowy, następnie pojawiają się jednostronne bóle brzucha i plamienia, wreszcie nasilające się bóle powodują pojawianie się objawów ogólnych (bladość, poty, przyspieszona akcja serca), czyli objawy rozwijającego się wstrząsu.
W przypadku wątpliwości, jeżeli stan pacjentki na to pozwala, obserwuje się obraz ultrasonograficzny w połączeniu z badaniami laboratoryjnymi - jest to tzw. postępowanie wyczekujące.
Samo rozpoznanie ciąży pozamacicznej jest stanem zagrożenia życia - i w takich sytuacjach pacjentka powinna przebywać w szpitalu i podlegać ścisłej obserwacji, gdyż może dojść np. do pęknięcia jajowodu i krwotoku do jamy brzusznej.
Jednym ze sposobów postępowania jest podanie leku - metotreksatu, w celu zahamowania rozwoju ciąży pozamacicznej i ochrony pacjentki przed koniecznością zabiegu operacyjnego. Podawanie tego leku powinno się odbywać również pod ścisłą kontrolą, więc jest niemożliwe, aby pacjentka przebywała w domu i przyjeżdżała tylko po kolejną dawkę leku.
Innym sposobem leczenia ciąży pozamacicznej jest wykonanie laparoskopii i usunięcie ciąży z jajowodu w jej trakcie. Jednakże, jeżeli powiedzie się terapia metotreksatem, niekonieczne będzie poddanie się zabiegowi operacyjnemu.
prof. dr n. med. Violetta Skrzypulec-Plinta, ginekolog położnik