Ośrodkowy układ nerwowy jest skomplikowaną strukturą. Zaburzenia w jego działaniu niosą bardzo często negatywne skutki dla funkcjonowania całego organizmu. Niepokoje i napięcia nerwowe, które nam towarzyszą w różnych sytuacjach odbijają się na naszym zdrowiu.
Ekspert portalu "Twoje Zdrowie" tłumaczy, że zioła uspokajające i nasenne mają mniejszą siłę działania w porównaniu do leków syntetycznych, ale są bezpieczniejsze i mogą być dłużej stosowane bez ryzyka rozwoju uzależnienia.
Działanie uspokajające ziół związane jest z obecnością w nich substancji czynnych farmakologicznie, a są to: irydoidy, związki terpenowe zawarte w olejkach eterycznych, alkaloidy.
Do ziół o słabszym działaniu w przypadku wspomnianego rodzaju schorzeń należą: rumianek, kwiat i owoc głogu, ziele serdecznika, korzeń arcydzięgla, kłącze tataraku.
Natomiast silniej działające zioła, to na przykład:
1. kozłek lekarski (valeriana),
2. szyszki chmielu,
3. męczennica,
4. liście melisy,
5. lawenda.
Przewlekły stres jest jednym z głównych czynników wywołujących nerwicę wegetatywną, a więc rodzaj nerwicy, która wpływa na inne narządy czy części ciała organizmu. Charakteryzuje się ona różnymi objawami somatycznymi, np. zaburzeniami układu pokarmowego (biegunki, mdłości), uczuciem mocnego bicia serca, drżeniem rąk czy nadmiernym poceniem się. Szczególnie w przypadku tego zaburzenia dobre efekty przynosi stosowanie męczennicy, ponieważ działa uspokajająco i rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego.
Stres dzieli się na fazy: faza pierwsza - alarm, odpowiedź organizmu na dany czynnik, podwyższona aktywność OUN, faza druga - opór lub adaptacja, organizm reaguje oporem na czynnik stresogenny, staje się coraz bardziej odporny. Jeśli w tej fazie nie daje się osiągnąć równowagi (homeostazy), wtedy następuje: faza trzecia - wyczerpanie, organizm nie jest w stanie dłużej się opierać.
We wspomnianej trzeciej fazie, oprócz wymienionych wcześniej ziół, warto zastosować tak zwane adaptogeny, których działanie będzie powodować wzrost odporności na stres. Są to surowce roślinne, takie jak:
- korzeń żeń-szenia,
- korzeń eleuterokoka,
- wąkrotka azjatycka (gotu kola),
- różeniec górski,
- owoc cytryńca chińskiego,
- ashwagandha.
W prawidłowym funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego ważną rolę odgrywa także tryptofan. To aminokwas potrzebny do produkcji serotoniny i melatoniny odpowiedzialnej za dobry nastrój i sen. Znajdziemy go w rybach morskich (np. halibut), nasionach dyni i słonecznika, orzechach ziemnych, jajkach, awokado, bananach, chudym mięsie czy mleku.
Ponadto, bardzo pomocna może okazać się również "terapia leśna". Las jest środowiskiem, w którym żyliśmy od tysięcy lat. Przebywanie w lesie jest powrotem do korzeni, który uspokaja, koi układ nerwowy - to tak, jakbyśmy wrócili do domu po dalekiej podróży. Nasz mózg odbiera wówczas sygnały mówiące: "możesz poczuć się bezpiecznie".
Na taki stan składają się m.in.:
- jonizacja powietrza - oczyszcza ze smogu elektromagnetycznego. Ponieważ drzewa są wysokie, zakłócają fale elektromagnetyczne. Dają nam w ten sposób środowisko wolne od działania fal radiowych i elektromagnetycznych,
- dużo słońca na leśnych polanach, ścieżkach - witamina D3,
- przede wszystkim cisza - kojący śpiew ptaków, szum drzew, więcej tlenu,
- mikroorganizmy wydzielane przez rośliny - produkty organiczne, którymi nasycone jest leśne powietrze.
Źródło: Fundacja Bonifraterska