Zdaje się, że prezydentowi marzy się pojednanie - zwłaszcza, że mamy tu historyczne analogie. Przed sześciu laty tuż po pogrzebie Jana Pawła II w Watykanie doszło do pojednania Kwaśniewski-Wałęsa. Prezydenci uścisnęli sobie wówczas dłonie po ponad 10 latach ostrego konfliktu. Ostrego - choć chyba nie aż tak głębokiego jak niechęci i animozje rządzące dziś polską polityką.
Podejrzewam, że wybierający się do Rzymu pociągiem razem z posłami PiS Jarosław Kaczyński nie przyjmie zaproszenia Komorowskiego, a wizja wielkiego watykańskiego pojednania premierowsko-prezydencko-prezesowskiego pozostanie wizją z marzeń, a nie realnego świata.