Wyciągnąć Lubelszczyznę z prowincji, zacofania, stworzyć miejsca pracy, że już od drogach i kolei nie wspomnę. Brzmiało pięknie, a nawet przepięknie.
Niejeden i niejedna uwierzyli i się nabrali. Bilans niestety jest krótki, wyjątkowo krótki. Szukałem, myślałem, czytałem i doszedłem do wniosku, że jedyną rzeczą, którą udało się zrobić, to budowa obwodnicy Lublina. Tu rzeczywiście wszyscy od prawa do lewa walczyli o pieniądze, lobbowali, wspierali społeczne protesty, gdy resort ministra Grabarczyka zrzucili projekt na listę rezerwową. Wtedy rzeczywiście rzutem na taśmę udało się przenieść go na listę główną. Dobry i odcinek Kurów Piaski, choć obiecywano ekspresówkę do samej Warszawy. Pozostała za to zdecydowanie bardziej długa lista życzeń niespełnionych.
Lotnisko, które się właśnie buduje w Świdniku pod Lublinem, to bardziej chyba zasługa samorządowców, niż posłów, choć bez wątpienia pomogła tu specustawa ułatwiająca wykup gruntów i odlesienie terenu. To można zapisać na konto posłów.
Kolej - teraz na otarcie łez na temat trasy Warszawa-Lublin-granica w Dorohusku, która miała być gotowa na EURO 2012. Pociągi miały jeździć 160 km/h. Miały. Ostatnio co prawda znalazły się jakieś pieniądze, ale nie na przebudowę, tylko remonty. I mam wrażenie, że tylko dlatego, iż Polskie Linie Kolejowe stwierdziły, że w perspektywie dwóch, trzech lat trzeba będzie ograniczyć prędkość pociągów do 60 km/h.
Centrum Spotkania Kultur - jakież to miało być wydarzenie. Budowany od 30 lat teatr w budowie miał być wreszcie dokończony. Pieniądze na nagrodę za najlepszy projekt z własnej kieszeni wysupłał były już poseł Palikot.
Pieniądze miały być, wszystko pięknie. Budowa miała tętnić już życiem, a nie zmieniło się nic. Niedokończone mury stoją i straszą. Nie do końca to wina posłów, bo a to architekci nawalili i na czas nie przygotowali dokumentacji, a to teraz miejscy radni PIS z Lublina zablokowali budowę parkingu, który na własny koszt miało wybudować miasto. Ten, który najgłośniej krzyczał, teraz chce być posłem.
Miejsca pracy- żaden z dużych pracodawców na Lubelszczyznę nie zajrzał. To raczej drobnica, po 20-30 miejsc pracy, setka to już maksimum. Gdzie zatem te inwestycje? Gdzie te obietnice?
Panie i panowie kandydaci może już czas skończyć z obiecywaniem a trzeba by się zabrać do roboty. Prowadźcie sobie polityczne wojenki, ale nie kosztem nas- wyborców, mieszkańców. Brzmi banalnie - pewnie, że tak. Gdyby obraz waszej pracy wyglądał inaczej, to pewnie tych banałów nie trzeba by było pisać. Niczego bardziej nie pragnę za cztery lata.
Średnio zadowolony ze swoich posłów mieszkaniec Lublina