Donald Tusk i jego ugrupowanie obawiają się, że ten rozprzestrzeniający się pożar pochłonie wszystkie wielkie plany zarówno samego premiera, jak i jego partii.
Na początek trzeba odpowiedzieć na pilne pytanie, czy lepiej bronić Grada, czy być konsekwentnym i ciąć bez litości. Można wyobrazić sobie Donalda Tuska, który staje przed kamerami i podobnie jak minister skarbu mówi: „Na Katarczyków chuchaliśmy i dmuchaliśmy”. Choć takie tłumaczenie ma wiele słabych punktów, to jednak scenariusz obrony Grada jest możliwy, bo premier nie ma żadnej gwarancji, iż kolejna dymisja zakończy sprawę. W polityce obowiązuje zasada – nie rań kogoś, kogo nie możesz zabić. Donald Tusk zranił w ubiegłym tygodniu dwie potężne osoby - Grzegorza Schetynę i Mariusza Kamińskiego. O ile rów wykopany pomiędzy nim, a byłym wicepremierem można jeszcze – kierując się pragmatyzmem – próbować zasypać, to Mariusz Kamiński z pewnością nie odpuści. Politycy Platformy po cichu mówią „ Jeszcze jeden tydzień i nas nie będzie”. Czy mają się czego bać?
Nie można też zapomnieć o sprawie opcji walutowych. Wicepremier chciał wziąć w obronę klientów banków i unieważnić niekorzystne dla nich umowy. Sprawa umarła jednak śmiercią naturalną i CBA może chcieć odpowiedzi na pytanie, dlaczego tak się stało. Być może już niedługo zobaczymy stenogramy z rozmów Pawlaka z bankierami.
Kolejna sprawa to polityczne dobicie Aleksandra Grada. Oprócz stoczni zajmował się jeszcze Eureko. CBA na pewno zainteresuje, jak się z tą spółką dogadał i skąd takie, a nie inne dla niej odszkodowanie. Oprócz tego prywatyzacja giełdy, Enei, a także przetargi na obiekty Euro 2012. Jeśli CBA znalazło choć jedną nieprawidłowość, rząd naprawdę ma się czego bać.