Nasze dane sugerują, że lekarze zajmujący się pacjentami z ryzykiem kardiologicznym powinni mówić im wprost także o tym, że zwiększenie aktywności fizycznej, wprowadzenie programu ćwiczeń, zwiększy ich szanse przeżycia ewentualnego zawału - dodaje dr Clinton Brawner z Henry Ford Health System.
Takie wnioski, to owoc analizy przypadków ponad 2 tysięcy osób, kobiet i mężczyzn, którzy przed pierwszym zawałem serca przeszli próby wysiłkowe. Uzyskane przez te osoby wyniki badań równoważnika metabolicznego MET w spoczynku i w czasie intensywnej aktywności fizycznej, uznano za przybliżony wskaźnik poziomu wytrenowania organizmu. Im wyższy MET (w skali od 1 do 12), tym wyższy poziom sprawności fizycznej.
Okazało się, że u 634 osób, które miały MET na poziomie 10 lub wyższym, śmiertelność po pierwszym zawale serca byłą o 40 procent niższa, w porównaniu do tych, których MET było niższe. Z kolei spośród 754 pacjentów z MET wynoszącym 6 lub mniej, w ciągu roku po zawale zmarła aż jedna trzecia. Reasumując, ze wzrostem MET o jednostkę, ryzyko śmierci po pierwszym zawale spadało o około 8 procent.
Wyniki tych badań pokazują, że choć osoby w dobrym stanie fizycznym także mogą nie ustrzec się przed zawałem serca, to szanse przeżycia znacząco u nich rosną. W praktyce to oznacza, że nigdy nie należy uznawać, że na ćwiczenia jest już za późno. Trzeba po prostu wstać z kanapy i zacząć się ruszać. Nasze serce to doceni, niezależnie od okoliczności.