- Najnowsze badania wykazały, że zaawansowane narzędzia kamienne w Lingjing w Chinach były wytwarzane już 146 tysięcy lat temu, w środku epoki lodowcowej.
- Odkrycie potwierdza, że trudne warunki klimatyczne sprzyjały innowacyjności i kreatywności pradawnych ludzi, którzy wykazywali zaawansowane umiejętności technologiczne i adaptacyjne.
- Znaleziska podważają wcześniejsze przekonania o niższym poziomie rozwoju technologicznego w Azji Wschodniej w plejstocenie, ukazując, że tamtejsze społeczności dorównywały osiągnięciom Europy i Afryki.
- Więcej ważnych informacji z Polski i ze świata znajdziesz na stronie głównej RMF24.pl.
Przez ponad dekadę archeolodzy prowadzili wykopaliska na stanowisku Lingjing, gdzie natrafiono na liczne szczątki zwierząt oraz skomplikowane narzędzia kamienne. Przełom w badaniach nastąpił, gdy w jednej z kości - żebrze zwierzęcia przypominającego jelenia - odkryto błyszczące kryształy kalcytu. Te naturalne formacje, zawierające śladowe ilości uranu, pozwoliły naukowcom na precyzyjne określenie wieku kości poprzez analizę proporcji uranu do toru, powstającego w wyniku rozpadu promieniotwórczego.
Dotychczas sądzono, że narzędzia z Lingjing mają nie więcej niż 126 tysięcy lat i powstały w cieplejszym, bardziej sprzyjającym okresie klimatycznym. Nowe datowanie przesuwa ten wiek o około 20 tysięcy lat wstecz, umieszczając działalność pradawnych ludzi w czasie epoki lodowcowej. To odkrycie podważa dotychczasowe przekonania, że kreatywność i innowacyjność rozkwitały w okresach dobrobytu i łagodnego klimatu. Wydaje się, że właśnie trudniejsze czasy sprzyjały dobrym pomysłom.
Wbrew pozorom byli zaawansowani
Stanowisko Lingjing zamieszkiwane było przez przedstawicieli gatunku Homo juluensis – bliskich krewnych współczesnego człowieka, którzy wykazywali unikatową mozaikę cech. Ich czaszki charakteryzowały się dużą pojemnością mózgu, a w budowie anatomicznej widoczne były zarówno cechy archaicznych ludzi z Azji Wschodniej, jak i neandertalczyków z Europy. Najnowsze badania sugerują, że Homo juluensis mógł wchodzić w interakcje z przodkami Homo sapiens.
Przez lata panowało przekonanie, że ludzie zamieszkujący wschodnią Azję w środkowym plejstocenie (300–120 tysięcy lat temu) nie osiągnęli takiego poziomu zaawansowania technologicznego, jak ich odpowiednicy w Europie czy Afryce. Jednak narzędzia odkryte w Lingjing świadczą o czymś zupełnie przeciwnym.
Wśród znalezisk dominują dyskowate rdzenie kamienne, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się proste. Szczegółowa analiza wykazała jednak, że ich produkcja wymagała precyzji, planowania i głębokiej znajomości właściwości kamienia. Pradawni rzemieślnicy uderzali mniejszymi kamieniami w większe rdzenie, uzyskując ostre krawędzie. Niektóre rdzenie były obrabiane równomiernie po obu stronach, inne zaś wykorzystywały jedną stronę jako powierzchnię do uderzeń, a drugą do formowania ostrych krawędzi.
Takie podejście do produkcji narzędzi świadczy o zaawansowanym myśleniu przestrzennym i umiejętności zarządzania surowcem w trzech wymiarach. Asymetryczne rdzenie pokazują, że pradawni ludzie nie działali przypadkowo, lecz stosowali przemyślaną strategię, przypominającą technologie znane z Afryki i Europy środkowego paleolitu, często kojarzone z neandertalczykami.
Rozwój ludzkiej kreatywności
Opisane w "Journal of Human Evolution" odkrycie, że narzędzia te powstały w okresie surowej epoki lodowcowej, zmienia dotychczasowe spojrzenie na rozwój ludzkiej kreatywności. Zamiast być luksusem czasów dobrobytu, innowacyjność okazała się koniecznością w obliczu ekstremalnych warunków środowiskowych. Pradawni mieszkańcy Lingjing musieli wykazać się pomysłowością i zdolnością adaptacji, aby przetrwać w świecie, gdzie zdobycie pożywienia i schronienia wymagało nieustannego wysiłku.
