Obecnie podstawą do świadczenia pracy z domu są przepisy tzw. ustawy covidowej z marca 2020 r. Zgodnie z nimi przedsiębiorcy mogą kierować pracowników do pracy zdalnej w okresie obowiązywania stanu epidemicznego lub stanu epidemii oraz do trzech miesięcy po ich odwołaniu.
Po ustaniu epidemii praca zdalna będzie wykonywana w sposób całkowity lub częściowy, tzn. hybrydowy, w miejscu wskazanym przez pracownika i uzgodnionym z pracodawcą. Może to być miejsce zamieszkania pracownika.
Wykonywanie pracy zdalnej będzie uzgadniane między pracownikiem a pracodawcą.
Będą jednak wyjątki. W sytuacji zagrożenia - na przykład nawrotu epidemii koronawirusa - szef przymusowo będzie mógł nas wysłać na pracę zdalną.
Z drugiej strony, każdy pracownik będzie miał 12 dni w roku, kiedy będzie mógł wybrać pracę zdalną na żądanie.
Pracownik może mieć takie potrzeby i zadzwonić do pracodawcy, że on dziś potrzebuje mieć pracę zdalną - wyjaśniała Anita Gwarek, dyrektor z Ministerstwa Rozwoju, Pracy i Technologii.
Co do zasady, pracodawca będzie musiał zapłacić za koszty wynikające z pracy zdalnej pracownika.
W kodeksie będzie obowiązek pokrycia kosztów z instalacją, serwisem, eksploatacją i konserwacją narzędzi pracy, koniecznych do wykonywania pracy zdalnej, ale również koszty energii elektrycznej oraz dostępu do łączy telekomunikacyjnych - wyliczała Gwarek.
To oznacza, że szef będzie musiał nam się dołożyć do rachunku za prąd i za internet. W jakim wymiarze? To szefowie będą musieli uzgodnić z pracownikami, na przykład ze związkami zawodowymi lub, jeśli tych nie ma w danym zakładzie pracy, przedstawicielami pracowników.
Projekt ustawy w tej sprawie trafia teraz do konsultacji, a potem do Sejmu.