Uczulenie na słońce (polimorficzna osutka świetlna) to potoczna nazwa zmian skórnych, które pojawiają się u niektórych osób po narażeniu na promieniowanie słoneczne. Jak tłumaczy lek. Magdalena Wiercińska, w rzeczywistości to nie "alergia na słońce", ale reakcja układu odpornościowego na światło słoneczne, która powoduje pojawienie się najczęściej swędzącej czerwonej wysypki (polimorficzna osutka świetlna).
W przypadku polimorficznej osutki świetlnej zwykle obserwuje się swędzące, czerwone grudki, plamy lub krosty.
Wysypka najczęściej pojawia się na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych - w górnej części klatki piersiowej, na dekolcie, szyi, ramionach, a czasami także łydkach. Choroba występuje częściej tam, gdzie skóra w czasie zimy jest zakryta - rzadko na twarzy i grzbietach dłoni.
W przypadku pacjentów z łagodną postacią polimorficznej osutki świetlnej lekarz może zalecić miejscowe stosowanie glikokortykosteroidów w celu objawowego leczenia stanu zapalnego skóry i świądu.
Kluczowa w fotodermatozie jest jednak profilaktyka, dzięki której można uniknąć wystąpienia wysypki. Metodą zapobiegania uczuleniu na słońce jest stosowanie adekwatnej ochrony przeciwsłonecznej. Obejmuje ona:
- unikanie słońca
- zakładanie odzieży chroniącej przed słońcem
- stosowanie preparatów z filtrami przeciwsłonecznymi.
Jak dodaje lek. Magdalena Wiercińska, u niektórych osób, lekarz może zalecić tzw. profilaktyczną fototerapię małymi dawkami PUVA, czyli chemiofototerapię, co oznacza naświetlanie promieniowaniem UVA po podaniu psolarenu, leku światłouwrażliwiającego. Terapię taką stosuje się wczesną wiosną w celu wywołania tolerancji na ekspozycję na słońce.
