To był miły słoneczny dzień w jednym z hoteli w Międzyzdrojach. Już przy śniadaniu zaatakowała mnie kelnerka pytając czy do KAWKI chce MLECZKA. Chwile później dowiedziałem się, że BUŁECZKI leżą na STOLIKU za rogiem, tam też znajdę MASEŁKO, WĘDLINKĘ i SEREK. Pomyślałem sobie, że być może jest to jej osobisty styl językowy, ale po chwili usłyszałem głosy innych osób, a mianowicie hotelowych gości.
- Przepraszam, do której jest ŚNIADANK0?
-Czy możemy zająć STOLIK przy OKIENKU?
Spacerując po kurorcie niemal przez cały dzień atakowany byłem zdrobnieniami. W cukierni musiałem kupić CIASTECZKO, w kiosku GAZETKĘ, a ludzie na promenadzie robili mi komplementy mówiąc " Jakie piękne ma PIESKI"
I tak po paru godzinach myślałem, ze się już zaraziłem tymi zdrobnieniami. Wracając do pokoju chciałem zapytać na recepcji - jak można korzystać z INTERNECIKU, ale ugryzłem się w ostatniej chwili w język.
Przyszedł koniec weekendu, czas zapłacić za pobyt. W recepcji podziękowano mi za skorzystanie z oferty hotelu i spytano mnie, czy potrzebuje FAKTURKĘ, no i czy zapłacę w ZŁOTÓWECZKACH.
Było mi wszystko jedno, chciałem tylko jak najszybciej wracać do domu by nie stać w KORECZKACH.