Na początek zajęłam się obietnicą uchwalenia ustawy reprywatyzacyjnej opatrzonej słowem wkrótce. Już w drugim zdaniu Donald Tusk sam precyzuje, że to w ciągu najbliższych miesięcy, jeszcze dalej padają słowa na jesieni. Mamy więc wstępną odpowiedź wkrótce to jakieś pół roku. Mógłby świadczyć o tym przykład abolicji podatkowej, która miała być wkrótce po wyborach no i jakieś 6 miesięcy po tym wydarzeniu w końcu doczekaliśmy się wstępnego projektu ustawy. Niestety koncepcję burzy sprawa likwidacji podatku Belki,
który miała zostać rozwiązana wkrótce i słuch po niej zaginął oraz reformy emerytalnej, która wkrótce po tym jak opatrzono ją słowem wkrótce ugrzęzła w konsultacjach. W słowniku języka polskiego językoznawcy tłumaczą, że wkrótce to niebawem w niedługim czasie po czymś. Pytanie tylko po czym. Może to jest jakiś klucz... No cóż ciąg dalszy śledztwa nastąpi już wkrótce....
Niestety do tej pory nie udało mi się ustalić czym jest to coś po czym ma być wkrótce. Przyjrzałam się za to innym politycznym wypowiedziom. Przykład: trudna współpraca rządu z Prezydentem. Wszyscy wiedzą, że stosunki są delikatnie mówiąc nienajlepsze, ale oficjalnie współpraca pomiędzy rządem a prezydentem może być tylko dobra albo jeszcze lepsza i zawsze opatrzona najlepszą wolą i estymą.
Estyma daje się odczuć w komunikatach po spotkaniach prezydencko - premierowskich, które również zawsze są dobre albo bardzo dobre. W obu przypadkach nie udaje się osiągnąć porozumienia, ale w przypadku spotkań bardzo dobrych milsza jest atmosfera. Co innego spotkanie przełomowe jak to w Juracie. Podczas takich wydarzeń osiąga się kompromis. Choć nie wiadomo co dla polityków owo słowo dokładnie oznacza, wiadomo, ze kompromis jest końcem konfliktu. Co ciekawe konfliktu, którego nie ma, bo współpraca pomiędzy rządem i prezydentem oficjalnie może być tylko dobra albo jeszcze lepsza.
Tak samo jest w koalicji:
Tam zawsze, oficjalnie jest miło, nawet wtedy gdy wszystkim wydaje się, że miło nie jest. Politycy Platformy podkreślają, że swoich mniejszych koalicjantów traktują z największym szacunkiem. Szacunek najczęściej objawia się podgryzaniem drugiej strony oraz ironizowaniem, ale tylko wtedy gdy mikrofony są wyłączone. Gdy są włączone deklaruje się pełne, wzajemne zaufanie. W rzeczywistości wzajemne zaufanie polega na całkowitym braku zaufania i podejrzliwym traktowaniu każdej propozycji drugiej strony oraz
zgłaszaniu kontrpropozycji jeśli to tylko możliwe.
Podobne zasady dotyczą sporów wewnątrzpartyjnych. Kiedy minister zdrowia zażarcie kłóci się z ministrem finansów - premier tłumaczy, ze to solidarność. Gdy kłótnie mają miejsce w opozycji, gdzie Michał Kamiński toczy bój z Jackiem Kurskim ten pierwszy zapewnia, że wszyscy grają w jednej drużynie.
Jeśli ktoś ma ochotę przyłączyć się do tworzenia słownika języka politycznego zapraszam. Na razie mam takie propozycje:
Pracujemy - nie wiemy co mamy zrobić
Konsultujemy - jest zamieszanie wokół danego projektu, nie wiemy jak się to skończy
Rozważamy - sprawa jest trudna, odkładamy ją na później
Sprawdzamy szczegóły - wiemy, ze sprawa jest nieprzyjemna, ale potrzebujemy czasu na wymyślenie jakiegoś wiarygodnego tłumaczenia.