Każdy narząd pełni konkretne funkcje i jeśli działa się wbrew naturze, to niestety trzeba liczyć się z przykrymi skutkami ubocznymi. Oczywiście w niektórych przypadkach niemalże niemożliwe staje się oddychanie przez nos, przez co pozostaje zrobić to za pomocą ust. Kluczowe będzie znalezienie źródła problemu i wyeliminowanie go, aby przywrócić prawidłowy tor oddychania.
Zdolność do samodzielnego oddychania płód zaczyna nabywać już w trzynastym tygodniu ciąży. Warto wiedzieć, że noworodki nie są nawet początkowo zdolne do oddychania przez usta. Z tego właśnie powodu tak kluczową kwestią jest w ich przypadku pilnowanie tego, aby miały udrożniony nos. W przeciwnym razie może dojść nawet do uduszenia się.
Umiejętność pobierania powietrza ustami musi zostać dopiero nabyta. Maluszek ma do dyspozycji wyłącznie opcję oddychania torem nosowym. Rodzice powinni jednak kontrolować to, czy dziecko oddycha prawidłowo, bo wszelkie zaburzenia mają jakąś przyczynę.
Przyczyn oddychania torem ustnym może być wiele. W przypadku dzieci bardzo często problem wynika z nieprawidłowości organicznych. Za oddychanie przez usta odpowiadają również nabyte patologie nawykowe. Bardzo często za oddychanie torem ustnym odpowiada niedrożność dróg nosowo-gardłowych.
Krzywa przegroda nosowa i zwężenie dróg oddechowych to kolejne powody oddychania przez usta. Do oddychania przez usta bardzo często dochodzi podczas infekcji. Wynika to po prostu z niedrożności nosa, gromadzenia się w nim wydzieliny uniemożliwiającej przepływ powietrza.
W przypadku osób borykających się z astmą oskrzelową staje się to bardzo problematyczne. Jako że dochodzi do wysuszenia śluzówek, a zanieczyszczenia i alergeny mają ułatwioną drogę do układu oddechowego, to niestety pacjenci obserwują nasilenie objawów schorzenia.
Oddychanie ustami jest bardzo niekorzystne. Jeśli będzie to trwało przez długi czas, to niestety przyczyni się do zmian kształtu twarzy. Za niewłaściwe kształtowanie się szczęki odpowiada głównie opadający język, co jest nieuniknione przy ciągle uchylonych ustach. Konsekwencją tego są rozmaite wady zgryzu typu tyłozgryz, wychylenie górnych siekaczy itd.
Kolejnym problemem z oddychaniem ustami jest niedotlenienie. Wynika to z tego, że oddychanie torem ustnym przyczynia się do płytszego oddechu. Z kolei pobranie mniejszej ilości powietrza ma negatywny wpływ na przepływ tlenu. Jest to prosta droga do niedotlenienia narządów i tkanek. Tlen wraz z krwią dostarcza do organizmu składniki pokarmowe. Niedostateczna ilość tlenu objawia się bladością i suchością skóry, osłabieniem, sennością, zaburzeniami przemiany materii.
Oddychanie przez usta grozi również wadami wymowy, co wynika z niewłaściwego ułożenia języka. Brak jego pionizacji nierzadko przyczynia się nawet do wystąpienia problemów podczas przełykania. U osób oddychających torem ustnym obserwuje się także osłabienie mięśnia okrężnego wargowego, nieprawidłową postawę ciała, próchnicę i stany zapalne jamy ustnej.
Osoby oddychające przez usta muszą zacząć od tego, aby zmienić swój nawyk. Trzeba zacząć oddychać świadomie. Podczas snu pomocne jest przybieranie pozycji bocznej. Należy również zadbać o nawodnienie organizmu, utrzymanie prawidłowej wilgotności powietrza w pomieszczeniach. Świetnie sprawdzi się nawilżacz powietrza połączony z dyfuzorem, do którego można wlać olejki eteryczne udrażniające nos i zatoki.
Do oczyszczania nosa nadaje się roztwór soli fizjologicznej. Można również wykonywać regularnie ćwiczenia oddechowe, które wzmacniają mięśnie przepony i pobudzają aparat oddechowy, wydłużają fazę wydechu.
Stosuje się również specjalne, ruchome aparaty ortodontyczne, które stymulują wzrost żuchwy i szczęki. Służą też temu, aby język przyjmował prawidłową pozycję, a pacjent zamykał usta podczas oddychania.