Czy tęsknimy jeszcze za słowami, które kiedyś istniały, a teraz mało kto o nich pamięta?
Oto kilka propozycji: "gorzeć" kiedyś znaczyło palić się płomieniem. Na koguta mówiono "kur", a o biedaczce - "nieboga"? Komu brakuje "pociotków", "stryjenki", "wujenki" czy popularnego wyrażenia "zzuć" (zdjąć) buty? W niepamięć powoli odchodzi "sień", "polano", czy "proca". Może warto niektóre z tych wyrazów ocalić od zapomnienia?
W Międzynarodowym Dniu Języka Ojczystego w Bibliotece Śląskiej można było znaleźć specjalnie oznakowany punkt. Czytelnicy i mieszkańcy Katowic mogli tam zgłaszać swoje propozycje. W piątek pracownicy książnicy sprawdzą, które wyrazy powtarzają się najczęściej i zamieszczą je na stronie Biblioteki Śląskiej. Pod uwagę będą brane również wyrazy, które pojawiły się w dyskusjach internetowych, a nawet takie, które zostały zgłoszone przez telefon.
Akcja Biblioteki Śląskiej spotkała się z ogromnym odzewem. Zabawa zaczęła żyć własnym życiem przede wszystkim w internecie. Internauci z całej Polski, a nawet spoza kraju, wpisywali swoje propozycje słów, które chcą ocalić. Nie spodziewaliśmy się takiego odzewu. Wypowiadają się autorytety. Są w internecie propozycje ludzi z Berlina, Kapsztadu, więc już nie tylko ze Szczecina, Łodzi i Warszawy, ale także spoza Polski. Dyskusja trwa, zażarta, ale bardzo sympatyczna i sentymentalna. To cieszy - mówiła reporterce RMF FM Aneta Satława z Biblioteki Śląskiej.
W Międzynarodowym Dniu Języka Ojczystego, ruszyła też kampania "Język polski jest ą-ę" w obronie znaków diakrytycznych i przeciwko nieużywaniu charakterystycznych polskich liter. Akcję wspiera m.in. prof. Jerzy Bralczyk, czy Henryk Sawka.
Z badań wynika, że znaczna część społeczeństwa nie ma świadomości, że używanie znaków diakrytycznych jest ważne. (...) Istnieje potrzeba popularyzacji używania polskich znaków w codziennym życiu, w kontaktach nieformalnych, a nie tylko w sytuacjach oficjalnych. Znaki, takie jak ą, ę, ś, ż są jedną z najbardziej charakterystycznych cech języka polskiego, jednak Polacy używają ich coraz rzadziej. Co drugi esemes wysyłamy bez polskich ogonków - tłumaczy Michał Piechocki z agencji ARC Rynek i Opinia. Można zapytać: dlaczego mamy się trzymać znaków diakrytycznych, skoro ich omijanie czyni pisanie prostszym. Anglicy czy Francuzi piszą inaczej niż mówią - zapis słów różni się od ich wymowy, więc dlaczego my nie mielibyśmy zrezygnować z ą, ę? Ponieważ byłoby to niesłychane zubożenie języka polskiego, a przez to - życia - podkreśla językoznawca prof. Jerzy Bralczyk.
Według badań ARC Rynek i Opinia, 63 proc. Polaków przyznaje się do tego, że nie zawsze dba o poprawność językową. Choć aż 64 procent badanych uznała, że znaki diakrytyczne są jedną z najbardziej charakterystycznych cech języka polskiego. Ponad połowa przyznała, że nie stosuje ich np. pisząc maila lub esemes. Dzięki takiemu omijaniu tych znaków, wiadomości pisze się o wiele szybciej. Chcemy pokazać jak śmieszny staje się język polski, pozbawiony swoich cech charakterystycznych - tłumaczy prof. Bralczyk. Uważam, że język polski jest ą, ę i tak powinno zostać. Używajmy polskich znaków za każdym razem, gdy wysyłamy esemes lub mail - apeluje językoznawca.