Białko powierzchniowe koronawirusa składa się, mówiąc w pewnym uproszczeniu, z szeregu aminokwasów. Aminokwasy te ułożone są w określoną strukturę przestrzenną.
Eksperci MIT z pomocą specjalnego, stworzonego wcześniej algorytmu, przypisali poszczególnym aminokwasom konkretne dźwięki w skali muzycznej, ich strukturę przestrzenną opisali zaś zmieniając długość trwania i głośność poszczególnych dźwięków. Do opisu struktury białka wykorzystali też różne, tym razem już przypadkowo dobrane instrumenty, w tym dzwonki, flety czy instrumenty strunowe. Powstała melodia zawiera w sobie kluczowe informacje na temat białka, które wydaje się najpoważniejszą bronią koronawirusa.
Nowy format, opisujący to białko, pomaga teraz naukowcom w poszukiwaniu miejsc w jego strukturze, które mogą przyłączyć określone przeciwciała czy leki. W ten sposób białko "korony" mogłoby utracić zdolność atakowania komórek organizmu człowieka. W znalezieniu takich miejsc może pomóc przeszukiwanie odpowiednich "fragmentów muzycznych" i dopasowywanie do nich nowych sekwencji. Autorzy pracy przekonują, że ta metoda może okazać się bardziej efektywna niż tradycyjne metody modelowania cząsteczek chemicznych. Wystarczy porównać "udźwiękowione" białko koronawirusa z biblioteką zapisów muzycznych dotyczących innych białek.