Nasze dzieci dostają informacje z różnych źródeł, tak samo jak my dostajemy z mediów, czy z rozmów z innym ludźmi. Ważne jest, żeby dorosły wyjaśniał i pomagał dziecku w zrozumieniu najważniejszej kwestii: czy i czego trzeba się bać. Natomiast pamiętajmy też, aby nie dokładać naszemu dziecku swojego lęku. Bo dziecko perfekcyjnie go odczyta i uzna, że cała sytuacja jest wyjątkowo poważna, więc wysoki poziom lęku jest do niej adekwatny - tłumaczy psycholog Tomasz Kafel.
Warto rozmawiać z dzieckiem, ale nie na siłę - najlepiej wówczas, gdy samo zacznie wykazywać zainteresowanie tematem pandemii - będzie nas o coś pytało lub zauważymy u niego bardziej nasilone reakcje emocjonalne, które możemy powiązać z ogólnie panującym niepokojem, np. nadmierną płaczliwość, rozdrażnienie - radzi psycholog Ewelina Opalko.
Należy przypominać dziecku o podstawowych zasadach higieny takich jak mycie rączek czy niedotykanie rączkami buzi, ale bez nadmiernej paniki. Warto zwrócić jego uwagę, że pandemie miały już miejsce w historii ludzkości, że nie jest to sytuacja nowa, że naukowcy pracują nad szczepionką, a większość ludzi, którzy chorują, wraca do zdrowia. Pomimo, że sytuacja jest trudna to jednak jest przejściowa - podkreśla Ewelina Opalko.
