Przed sklepem pięciu bardzo zmęczonych życiem mężczyzn w średnim wieku bełkotliwym tonem udziela instrukcji najmłodszemu na wypadek, gdyby znowu przyjechał ktoś gotów zaproponować jabole w zamian za podpisanie jakiś list. Takie lepsze jabole, prawie za piątkę.
Ostatnia była młoda dziewczyna, nikt jej tutaj nie zna, podobno widziano ją także w innych wsiach, zaproponowała to podpisali (Cholewa tylko dał du... bo zgodził się na jedną butelkę na dwóch), zresztą nie po raz pierwszy.
- Stachu to już pięć razy coś podpisywał. Na kogo? A co nas ku.... obchodzi.
O prawdziwości tych słów mogą świadczyć bogactwa, w jakie opływają biesiadnicy. W plastikowych torbach pod murkiem, stoi rząd pełnych jeszcze butelek. Będzie na jakieś dwa dni.
- Wybory, to ku.... dobry interes. Pamiętasz no te... jak im tam.... Te co radni są potem, ale była impreza
- Nie, nie my nie głosujemy, no chyba, ze przy okazji jak się pić zachce, pod komisją też .... Eeee....No, Nie jest źle"
To scenka sprzed dwóch lat z poprzedniej kampanii wyborczej. Miejsce - mała wieś na Mazowszu. Wydarzenia na dziewięćdziesiąt parę procent prawdziwe. Owe kilka procent niepewności spowodowane jest faktem, iż autorzy tej opowieści (aczkolwiek zaskakująco zgodni pomiędzy sobą) zdołali opróżnić wcześniej kilka Komandosów.
I jakoś tak mam wrażenie, mogłabym nawet iść o zakład, że teraz bohaterowie owej opowieści siedzą w tym samym miejscu, a pod murkiem w plastikowych torbach stoją pełne butelki sprezentowane przez ,,hojnych" zbieraczy politycznego poparcie. I to by było na tyle w temacie podpisów i płacenia za benzynę....