Zbliżamy się do dyktatury relatywizmu, który niczego nie uznaje za pewne i najwyżej ceni ego jednostki oraz jej pragnienia, od marksizmu poprzez wolnorynkowy liberalizm do libertynizmu, od ateizmu do nieokreślonej religii, od agnostycyzmu do synkretyzmu - mówił Ratzinger.
Agnostycyzm to pogląd, według którego nigdy nikomu nie uda się dowieść istnienia Boga, ale nie ma też możliwości dowiedzenia, że Boga nie ma. Synkretyzm to próba pogodzenia często niemożliwych do połączenia zasad i praktyk.
Ratzingera, który w sobotę skończył 78 lat, Jan Paweł II mianował w 1981 roku prefektem Kongregacji Nauki Wiary. Trzy lata temu otrzymał jeszcze jeden ważny urząd, dziekana Kolegium Kardynalskiego. Był najpotężniejszym po Janie Pawle II człowiekiem w Kościele katolickim.
Mówi się o nim, że za jego łagodnymi manierami kryje się stalowy intelekt. Po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę jako liberalny uczestnik II Soboru Watykańskiego w latach 1962-1965. Zaszokowany buntami studenckimi 1968 roku stał się konserwatystą, by bronić wiary przed rosnącym sekularyzmem. Przez jakiś czas wykładał teologię na różnych uniwersytetach niemieckich. W 1977 roku Paweł VI mianował go arcybiskupem Monachium, a wkrótce potem kardynałem.
Ratzinger wystąpił przeciwko popularnej w Ameryce Łacińskiej "teologii wyzwolenia", która próbowała łączyć elementy Ewangelii z marksizmem. W 1986 roku ostro potępił małżeństwa osób tej samej płci. W 1991 roku podczas zebrania Kolegium Kardynalskiego Ratzinger nazwał ustawy aborcyjne państw zachodnich "kulturą śmierci". W latach 90. wystąpił przeciwko tym teologom, którzy widzieli w religiach niechrześcijańskich część bożego planu zbawienia ludzkości.
5 lat temu powiedział, że błędem teologicznym jest twierdzenie, iż wszystkie religie są równe i różnymi drogami prowadzą do zbawienia. Słowa te uraziły Kościoły anglikański, luterański i inne Kościoły protestanckie.
