To pierwszy konkretny ruch Johnsona na brexitowej szachownicy po objęciu przez niego urzędu premiera. Komentatorzy są podzielni. Część uważa, że Bruksela nie zgodzi się na jego propozycję, a list skierowany do szefa Rady Europejskiej, Donalda Tuska jest wstępem do realizacji twardego brexitu. Inni skłonni są przypuszczać, że to autentyczna propozycja powrotu do stołu negocjacyjnego.
Brytyjski premier nazwał w piśmie irlandzki plan awaryjny niedemokratycznym. Jego zdaniem godzi on w zasady brytyjskiej suwerenności i jest zagrożeniem dla ustaleń Porozumienia Wielkopiątkowego, które w 1997 roku położyło kres trzem dekadom bratobójczych walk w Ulsterze. Johnson proponuje jednoczenie wypracowanie alternatywnych rozwiązań, które byłyby do przyjęcia dla Londynu i Brukseli. Czasu pozostało niewiele. Wielka Brytania ma opuścić Unię Europejską 31 października - jak podkreśla Johnson - z porozumieniem lub bez.
Sygnał nadchodzący z Londynu może nie spodobać się unijnym przywódcom, a to oni w ciągu następnych kilku dni będą musieli ustosunkować się do propozycji Johnsona. Bruksela wielokrotnie powtarzała, że zatwierdzony przez nią, a trzykrotnie odrzucane przez Izbę Gmin porozumienie brexitowe nie podlega renegocjacji. Premier Republiki Irlandii Leo Varadkar już wykluczył wprowadzenie jakikolwiek zmian w jego tekście.
Irlandzki plan awaryjny gwarantuje swobodę przepływu ludności przez unijną granicę i kontynuację handlu na tych samych zasadach, co dotychczas. Wyklucza także powstanie fizycznych kontroli, które w przeszłości były istotnym symbolem podziałów na tle politycznym i religijnym. Londyn uważa, że tzw. Irish backstop w istocie zmusza całe Zjednoczone Królestwo do pozostania w unii celnej po brexicie, co automatycznie wykluczałoby możliwość zawierania przez Wielką Brytanię niezależnych umów handlowych z krajami trzecimi.
Zawarty w tekście porozumienia plan nie ma ram czasowych i nie umożliwia Londynowi samodzielnego wyjścia z proponowanego układu. Musiałaby na to zgodzić się również Bruksela. Taki warunek postrzegany jest przez brytyjski rząd jako kontynuacja zależności Wielkiej Brytanii od Unii Europejskiej, czyli - w pewnym sensie - zaprzeczenie istoty brexitu, który miał tę relację drastycznie przedefiniować.