Nasz zakopiański reporter poznał tajemnicę tego miejsca. W grobie pochowano tragicznie zmarłego 16-latka. Tadzio Kuhn zginął w górach. Obok leży jego ojciec - niewidomy urzędnik. To ich historię można odnaleźć na kartach historii. To oni najpewniej stali się pierwowzorami bohaterów opowiadania Stefana Żeromskiego "Złe spojrzenie". Jeśli chcecie wiedzieć więcej - polecamy przejmującą opowieść naszego dziennikarza Macieja Pałahickiego
Na Starym Cmentarzu w Łodzi jest pochowany Karol Wilhelm Scheibler (1820 - 1881), jeden z największych łódzkich fabrykantów. Jego kaplica to jeden z najciekawszych i największych obiektów architektury cmentarnej w skali światowej. Budowla powstała na zamówienie żony Scheiblera, która poprosiła łódzkiego architekta miejskiego (Hilarego Majewskiego) o ogłoszenie konkursu na projekt kaplicy-mauzoleum. Zgłoszone propozycje nie spełniły oczekiwań wdowy, więc w 1885 roku zamówiła projekt budynku w pracowni warszawskich architektów: Edwarda Lilpopa i Józefa Dziekońskiego. To właśnie oni stworzyli fantastyczną, "gotycką" katedrę. Kaplica powstawała w latach 1885-1888, a wynik ich pracy zadziwił wszystkich. Budynek miał być nie tylko symbolem pamięci o zmarłym, ale także miał pełnić funkcję kaplicy dla ewangelików (w katakumbach wydzielono miejsce, gdzie przechowywano zwłoki zmarłych współwyznawców do chwili, gdy nie powstanie grób). Kaplica to neogotycki budynek na planie krzyża łacińskiego, z przestronnymi piwnicami stanowiącymi rodzinne mauzoleum Scheiblerów. Ten znak pamięci był bardzo kosztowny, bo mauzoleum kosztowało aż 220 tysięcy rubli (to była niebagatelna suma na ówczesne czasy).
Na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, swój grób ma polski malarz, twórca obrazów historycznych i batalistycznych - Jan Matejko. Jan Matejko zmarł po pęknięciu wrzodu żołądka w wieku 55 lat 1 listopada 1893 roku. Jego ostatnie słowa brzmiały: "Módlmy się za ojczyznę! Boże błogosławiony!" W czasie jego pogrzebu bił dzwon Zygmunta, a w ostatniej drodze towarzyszył mu cały Kraków.
Nowikowa była żoną radzieckiego oficera stacjonującego w Polsce. Nawiązała jednak romans z polskim żołnierzem z garnizonu w Legnicy. Ta miłość nie miała prawa się udać, bo nie pozwalały na to radzieckie władze. Był rok 1965, kiedy ich związek wyszedł na jaw - Lidia musiała wrócić do Rosji. Na spakowanie się miała 48 godzin. Kiedy się pakowała, na chwilę wyszła z domu. Znaleziono ją trzy dni później, powieszoną w lesie. Zawisła na apaszce, którą miała na szyi. Niewykluczone, że ktoś jej pomógł popełnić samobójstwo. Podejrzenie pada na rosyjskie służby specjalne, bo nic nie wskazywało na to, że chciała odebrać sobie życie. Była radosną kobietą, pełną życia. Zostawiła dwóch synów - młodszy miał wtedy 8 lat, starszy 12 - nie miała powodów, by się z nimi rozstawać. Może to jej "samobójstwo" miało być przestrogą dla innych Polaków i Rosjan, by nie romansowali ze sobą.
Na krakowskim Cmentarzu Batowickim znajduje się grób Andrzeja Zauchy - polskiego wokalisty jazzowego, aktora i instrumentalisty. Ten wybitny polski artysta był muzycznym samoukiem. Zginął śmiercią tragiczną (miał 42 lata) 10 października 1991 roku, gdy wracając z próby w krakowskim Teatrze Scena STU, został zastrzelony na parkingu przy ulicy Włóczków przez Yvesa Goulais. Francuski reżyser podejrzewał Zauchę o romans ze swoją, już wtedy byłą żoną Zuzanną Leśniak.
Pogrzebano tu także ostatniego dowódcę Armii Krajowej generała Leopolda Okulickiego "Niedźwiadka" oraz Stanisława Jasiukowicza "Opolskiego" - zastępcy Delegata Rządu na Kraj. Spoczywają tu także ciała osób, które zginęły w radzieckich więzieniach w 1946 roku. Są to przywódcy polskiego państwa podziemnego, skazani w tzw. procesie szesnastu.
Na Nowym Dońskim Cmentarzu pochowany jest także Wasilij Błochin, kat Stalina, który własnoręcznie miał rozstrzelać 50 tysięcy osób. Błochin był bezpośrednim wykonawcą zbrodni katyńskiej, Polaków rozstrzeliwał w Twerze (wówczas Kalininie). Znajduje się tu także grób wykonawcy stalinowskiej wielkiej czystki, szefa NKWD Nikołaja Jeżowa. Po wykonaniu zadania, Stalin rozkazał rozstrzelać go w 1940 roku.
Skromny grób Edth Giovanny Gassion trudno jest znaleźć na sławnym paryskim cmentarzu Pere Lachaise, choć do dziś jest ona uważana za królową francuskiej piosenki. Śpiewała pod pseudonimem Edith Piaf. Artystka w 1963 roku zmarła na raka wątroby. Na jej pogrzebie zebrało się 40 tysięcy ludzi, a na jej grobie do dziś są składane kwiaty. Ze śmiercią wielkiej artystki jest związana inna historia. Wiadomości o odejściu Piaf nie wytrzymał jej najbliższy i najwierniejszy przyjaciel - francuski poeta i rysownik Jean Cocteau. Historycy twierdzą, że z rozpaczy pękło mu serce. Zbladł, zaczął skarżyć się na ból w klatce piersiowej, powiedział "to mój ostatni dzień na tym świecie" i kilka godzin później - 11 października 1963 roku - zmarł w wieku 74 lat na zawał serca.
Nekropolia w Highgate jest najbardziej uczęszczanym cmentarzyskiem w Londynie. Położony na północy miasta, szczyci się alejkami wspaniałych grobowców i wąskimi - niczym z wymarłego miasta - uliczkami. Najsłynniejszym miejscem w Highgate jest grób Karola Marksa, niemieckiego filozofa, i "dopalacza" rewolucyjnego. Marks pochowany został we wschodniej części cmentarza w 1883 roku. Na jego pogrzebie stawiło się zaledwie 11 osób, ale kultowy status, jaki osiągnął sprawia, że jego grób w Highgate odwiedzany jest najczęściej. Nie jest zatem trudno go przeoczyć. Wznosi się nad nim potężny, granitowy cokół z wyrzeźbioną głową Marksa, a na nim słynne hasło "Robotnicy wszystkich krajów łączcie się". Z uwagi na swe malownicze położenie i liczbę imponujących grobowców, cmentarz w Highgate bywał w przeszłości planem filmowym. Nakręcono tu kilka horrorów. Wśród znanych osób, które są tam pochowane znaleźli się: założyciel grupy Sex Pistols, Malcolm McLaren i otruty polonem krytyk Władimira Putina, były szpieg KGB, Aleksander Litwinienko.