Naukowcy z Uniwersytetu Teksasu odkryli rolę, jaką jeden z hormonów odgrywa u myszy w procesie hamowania procesów życiowych, zmierzającym do zachowania energii na przykład w okresie głodu. Hormon FGF21 oddziałuje na receptory sterujące przemianą tłuszczów w energię. Sprawia, ze głodujący organizm zaczyna spalać tłuszcze, zamiast zużywać węglowodany. Można liczyć na to, że mechanizm ten uda się wykorzystać w terapii zaburzeń przemiany materii i leczenia otyłości u człowieka.
Z kolei naukowcy z European Molecular Biology Laboratory, German Institute for Nutrition w Poczdamie i Uniwersytetu Cincinnati odkryli cząsteczkę Bsx, której aktywność w mózgu wpływa na ruchliwość myszy i odczuwanie przez nie głodu. U myszy, u których ta cząsteczka nie występuje zaobserwowano mniejszą aktywność i inny sposób odbioru sygnałów informujących o głodzie. Oczekuje się, że badania roli Bsx pozwolą wyjaśnić, dlaczego niektórzy z nas mają mimo dużego apetytu mniejsza skłonność do tycia. Być może to szansa, by kiedyś farmakologicznie wspomagać naszą wolę pójścia za słuszną radą, by mniej jeść i więcej się ruszać...
