Po słowach premiera, który bagatelizował znaczenie wypowiedzi księdza, przyznając mu prawo do gadania głupot sądziłem jednak, że rządowi wrócił rozsądek i postrzeganie zjawisk z właściwą dla nich miarą.
Potem jednak okazało się, że rząd skierował jednak w sprawie wypowiedzi Tadeusza Rydzyka notę do Watykanu. No i burza rzeczywiście nastąpiła.
Nie zastanawiam się, czemu rząd przyznając obywatelowi prawo do gadania głupot jednocześnie sam robi głupoty. Też ma prawo.
Zastanawiam się raczej, czy notę w sprawie zachowania swojego obywatela wysłał do Watykanu rząd polski w osobach premiera Tuska i szefa dyplomacji Sikorskiego, czy panowie Tusk i Sikorski wystąpili tym razem w roli przewodniczącego i wiceprzewodniczącego Platformy Obywatelskiej, czasowo pełniących role członków rządu.
Chciałbym nie mieć w tej sprawie wątpliwości, ale jakoś mam...
A jeśli już o tym mowa; jeśli miarą medialnej skuteczności polityków jest poprawianie wizerunku własnego, a umniejszanie wizerunku przeciwników politycznych, to premier Tusk i minister Sikorski zrobili dokładnie wszystko, żeby strzelić sobie w stopę. Sikorski zapowiedział niezbyt rozumny krok, Tusk go wstępnie zdezawuował, a potem obaj ten krok jednak uczynili. Rozwlekle i niewiele wyjaśniając z wydarzenia o zasięgu kilkudziesięciu osób na kameralnym spotkaniu w Brukseli na własne życzenie zrobili problem na skalę międzynarodową, że o gigantycznym rezonansie w kraju nie wspomnę.
Ciekawe, czy są z tego zadowoleni?