Bo nie jest sztuką ani aktem odwagi złożenie w Sejmie wniosku o wotum zaufania dla rządu, kiedy ma się parlamentarną większość (no chyba, że nagle się okaże, że frakcje w PO dojrzały do rozłamu...:). Niech podniesie rękę ten, kto sam z siebie odda władzę raz na zawsze. Partia z definicji to ugrupowanie, które ma walczyć o władzę, więc nie mówcie, że komuś na tym nie zależy.
Opozycja za to nie ma ani większości, ani dobrego kandydata do konstruktywnego wotum nieufności, więc też na razie nic nie zrobi. Poćwiartowana nieporozumieniami i wojnami o przywództwo wydaje się raczkować w poszukiwaniu swojego miejsca. Słusznie namawia do debat, bo są nam potrzebne. Nie mogę się jednak oprzeć wrażeniu, że to okazyjny blichtr zaserwowany nam na srebrnej zastawie, która okaże się fałszywką jak wtedy, w trakcie kampanii prezydenckiej.
To, co możemy zrobić, to pokazać, że mamy swoje zdanie.
Udowodnić sobie i im, że mamy siłę większą niż 460 posłów i 100 senatorów.
Twój głos jest dla mnie ważny.
A dla Ciebie?